Het moet ergens rond 1990 geweest zijn dat ik voor het eerst kennismaakte met pindasoep. Burgers’ Bush, ’s werelds toen nog grootste overdekte regenwoud, was de plaats van handeling. Mijn partner en ik, toen nog jong en kinderloos, zouden voor het eerst van ons leven een verre reis maken naar een tropisch land, en het leek ons leuk om ter voorbereiding een bezoekje te brengen aan Burgers’ Bush. Om alvast de sfeer van een regenwoud te kunnen proeven: de vochtige hitte, de tropische bomen en planten, de geluiden. Er was toen ook een restaurantje, en ze serveerden ook tropische gerechten, zoals pindasoep. Ik vond het heerlijk!
B'eter
B’eter – Tweemaal witte bonen in de hoofdrol
Witte bonen. Wie kent ze niet? Vaak worden ze gegeten als witte bonen in zoetige tomatensaus. Maar er kan veel meer mee! In de vorige eeuw was het aanbod peulvruchten in de supermarkt beperkt tot witte bonen, bruine bonen, kapucijners, linzen, groene erwten en spliterwten. Sindsdien zijn daar bij gekomen: lima bonen, zwarte bonen, kidney bonen, zwartoogbonen, kikkererwten, belugalinzen, rode linzen, gele linzen, enzovoort.
B’eter – Simpele kruidige pompoencake
Ik hou van simpele recepten die je uit je hoofd kunt leren en in een handomdraai kunt maken. Enige nadeel van dit recept is dat je even een pompoen tot puree moet koken en stampen. In het originele recept uit de VS gebruiken ze pompoenpuree uit blik. Dat hebben we hier in Nederland niet. Maar versgemaakte pompoenpuree smaakt ongetwijfeld beter.
B’eter – Zen en Shakshuka
We hebben meer zen nodig in de wereld. Minder oorlog, meer empathie. Minder destructie, meer aandacht voor Moeder aarde.
B’eter – Vergeten groentensoep
Ik moest bij het schrijven van dit stukje denken aan het werkwoord morfen, het proces waarbij een beeld via een reeks tussenbeelden in een ander beeld overgaat. Mijn manier van koken is ook een soort morfen. Ik neem een recept, ik laat wat weg, en ik voeg iets toe. Zo zou ik wekelijks een stukje kunnen schrijven. Maar dat zou een beetje saai worden, dus volgende week kies ik iets heel anders. Maar deze succesformule probeer ik te onthouden: knoflook, gemberwortel, lente-ui, sesamolie, limoensap.
B’eter – Haaienvinnensoep zonder haai
Alle consumptie van vlees, zuivel en andere dierlijke producten gaat gepaard met dierenleed, maar er zijn gruwelijke en minder gruwelijke praktijken. Het afsnijden van vinnen van nog levende haaien, waarna de haaien in zee worden teruggegooid en een langzame dood sterven, is een vorm van dierenleed die we met z’n allen niet zouden moeten willen. In de EU is de handel in haaienvinnen al jaren verboden, net als het afsnijden van hun vinnen in EU-wateren. Toch leverde Nederland tussen 2017 en 2021 67.000 kilo haaienvinnen aan de EU en hoort samen met Spanje, Portugal, Marokko en het Verenigd Koninkrijk tot de grote leveranciers, aldus de website van Animals Today
B’eter – rode bietenrisotto met (vegan) feta en walnoten
Toen ik tien jaar geleden begon met schrijven voor deze rubriek was mijn jongste tien jaar. Ze was geen gemakkelijke eter. Ze trof het slecht met een moeder die vond dat gezond eten moet bestaan uit volkoren granen, peulvruchten, en heel veel groenten.
B’eter – Spaghetti bolognaise met rode linzen
Vorige week kookte ik met dure zwarte linzen. Ze bleken een ideale vleesvervanger in de moussaka. Van alle vleesvervangers in het vleesvervangerschap van de supermarkt vind ik vegan gehakt/gehackt de meest overbodige. De schnitzels, burgers, roerbakstuckjes en ballen hebben een lekkere bite, en (afhankelijk van merk en type) een prima smaack. Maar vega gehakt?
B’eter: de prijs van plantaardig eten, en vegan moussaka
Op het recept van vorige week voor auberginerolletjes met walnotenvulling kreeg ik een reactie: het zou voor gewone mensen onbetaalbaar zijn vanwege de dure ingrediënten als granaatappelpitjes en walnoten. Dat brengt me bij de vraag: is vegan eten duur?
B’eter – recept om honderd te worden en auberginerolletjes met walnotenvulling
Wereldwijd heeft Japan de meeste honderdjarigen. Volgens het artikel zijn dit de factoren die bijdragen aan het bereiken van een hoge leeftijd: armoede, een hechte gemeenschap, en eten uit de moestuin. Het is geen gemakkelijke boodschap voor de mens van nu, maar wie weinig eet, leeft over het algemeen langer. In Okinama zegt men in plaats van “eet smakelijk” “hara hachi bu”, wat zoveel betekent als “eet tot je maag 80% vol is”. Naast genetische aanleg en leefomstandigheden speelt cultuur een grote rol.
B’eter – De maand van de eik
Vaak wordt er gezegd dat voedselbossen – gemengde bossystemen van eetbare soorten – nooit onze graanvelden kunnen vervangen, omdat koolhydratenbronnen nou eenmaal niet genoeg in het bos groeien. Dit laatste is simpelweg niet waar. Neem de kastanje. Er is onderzocht dat, in ons klimaat, een kastanjebos qua massa en voedingswaarde per hectare gelijke aantallen oplevert als die van een graanveld. Tekst Simon Verboom.
B’eter – Vegan buiten de deur en wraps met ovengroenten en hummus
Momenteel ben ik in Praag. Hier zijn uiteraard ook vegetarische en veganistische restaurants, maar in het gemiddelde restaurant mag je blij zijn als ze één vegetarische optie hebben. Dat is vaak gebakken kaas. Als je geluk hebt een curry met rijst. Vorig jaar rond dezelfde tijd werden overal gebakken of gefrituurde bospaddenstoelen geserveerd, maar nu het zo warm en droog is willen die niet groeien.
