Enkele collega’s maken deel uit van een groep die eten redt van de verspilling en zorgt dat het goed terecht komt. Ze rukken uit met bakken en emmers om na bruiloften en andere feesten, congressen, vergaderlunches en dergelijke op te halen wat anders in de kliko zou verdwijnen. Meestal gaat het geredde voedsel naar mensen die rond moeten komen van een klein inkomen, maar soms is er zo veel dat ik ook een graantje meepik. Zo was er een tijd dat op maandagmorgen een goede bestemming gezocht werd voor oudbakken biologisch brood dat op zaterdag op de markt was overgebleven. Dat kon nog prima gegeten worden: even in het broodrooster en het was weer lekker.
Laatst was er een grote hoeveelheid witte kolen die ergens gered waren van vernietiging of composthoop, ze werden ook onder collega’s uitgedeeld. Ik heb begrepen dat boeren soms kampen met onverkoopbare kolen omdat deze te groot zijn voor wat de supermarkten willen verkopen. We leven in een rare wereld: een goed jaar voor kolen is een slecht jaar voor kolenboeren, want de kolen zijn te groot! Ik nam er één mee naar huis van ruim een kilo, misschien wel anderhalf. Ik besloot deze in parten te snijden en in de oven te roosteren. Stukken kool die los laten had ik tussen de parten geroosterd, maar deze waren verbrand, zie foto. Het is wellicht beter deze op een andere wijze te verwerken, bijvoorbeeld tot coleslaw. Of iets eerder uit de oven halen, of halverwege pas toevoegen.
Dit recept is losjes gebaseerd op Witte kool uit de oven met kruiden – recept (45 min) · Veggiebox, er zijn honderd-en-één varianten op te verzinnen met telkens een andere kruidenmix.
Ingrediënten (3-4 personen)
- 1 grote witte kool
- Ca. 4 eetlepels olijfolie, of misschien net iets meer
- 2-3 tenen knoflook, geperst
- 1 theelepel tijm (gedroogd) of andere kruiden die je lekker vindt
- 1 theelepel rozemarijn (gedroogd) of andere kruiden die je lekker vindt
- Peper en zout naar smaak
- Peterselie, selderijblad of andere verse kruiden
- Saussuggestie: tahinisaus van tahin, citroensap, knoflook en water.
Haal eventueel de buitenste lelijke bladeren van de kool. Probeer de kool voorzichtig zo in parten te snijden dat alles aan elkaar blijft zitten. Ik deed de kool eerst door de helft, precies door het midden, daarna de helften door de helft, weer precies door het midden, daarna de kwarten in drieën. Je hebt nu dus 12 parten, elk met een stukje van de ‘harde kern’ van de kool, die de boel bij elkaar houdt. Stukjes kool die los komen, kun je – zoals ik hierboven al schreef – beter in een ander gerecht verwerken (of later meebakken). Verwarm de oven voor op 200°C. Hak indien nodig de kruiden fijn.
Meng in een kom de olijfolie met knoflook, tijm en rozemarijn (of andere kruiden naar keuze) en bestrijk met bijvoorbeeld een siliconen kwastje de partjes aan beide kanten met het olie-knoflook-kruidenmengsel. Leg de koolpartjes voorzichtig op een met bakpapier beklede bakplaat en bestrooi eventueel nog met wat peper en zout. Bak 30-35 minuten tot de randen goudbruin gekleurd zijn en de kool gaar. Verdeel over de borden en serveer eventueel met wat verse kruiden, ik had toevallig selderijblad in huis. Lekker met tahinisaus en quinoa. Tahinisaus maak je heel eenvoudig door wat tahin los te roeren met wat citroensap, zout, uitgeperste knoflook en water: voeg water toe totdat de saus de gewenste dikte heeft (de dikte van yoghurt of vloeibare honing).
Witte kool doet me altijd denken aan het leven achter het ijzeren gordijn, vóór de val van de muur (1989). Er was nauwelijks verse groente te koop, behalve soms wat kolen, uien en winterpenen. Waarschijnlijk is dat in arme delen van Rusland en Oekraïne nog steeds zo. Een Oost-Europese variant van dit gerecht zou zijn met karwij en majoraan als kruiden, en waarschijnlijk zonnebloemolie of raapolie in plaats van olijfolie. Kool werd al in de Griekse en Romeinse oudheid gegeten, en het schijnt erg gezond te zijn (bron: Cabbage – Wikipedia). Witte kool: een goedkope en gezonde groente zonder kapsones. Van tahin en quinoa kunt je dat dan weer niet zeggen
Geef een reactie