Afgelopen weekend bracht ik door in retraitecentrum Bosoord in Loenen, bij sommige lezers wellicht bekend. Bosoord is onderdeel van het Maitreya Instituut. Er wordt en werd heerlijk gekookt. Er bestaat zelfs een kookboek, Geheimen uit een boeddhistische keuken, in dit boek zijn de recepten van de voormalig chef-kok van het Maitreya Instituut opgenomen. Maar ook nu werd er heerlijk voor ons gekookt: onder meer pompoensoep met wortel en gember, romige broccolisoep, salade met gegrilde venkel, salade van geroosterde spruitjes en walnoten, geroosterde aubergine met salieolie, curry met pompoen en kikkererwten, diverse soorten humus, enzovoort. En alles was plantaardig. Heerlijk, voedzaam en gezond eten, met mededogen voor levende wezens en Moeder Aarde, en ik weet zeker dat niemand vlees of zuivel heeft gemist. Ik vond onder meer de pompoensoep met wortel en gember verrassend lekker.
Boeddhistisch leven
B’eter geroosterde venkel met sinaasappeldressing
Sinds een jaar of wat ben ik dressings gaan waarderen. Voor die tijd deed ik altijd maar een scheutje olijfolie en een scheutje wijnazijn over mijn salades, eventueel nog aangevuld met zout, peper en/of wat verse of gedroogde kruiden. Maar de laatste tijd heb ik ontdekt dat een bijzondere dressing een maaltijd bijzonder kan maken.
B’eter – Bun cha: Vietnamese maaltijdsalade met pittige tofublokjes
Een tijd terug schreef ik al over mijn retraite in de Plum Village traditie (Thich Nhat Hanh) en over mijn hunkering naar Vietnamees eten. Toen mijn partner onlangs op reis ging besloot ik daarom om veertien dagen lang thuis te koken en te eten geïnspireerd op de Plum Village traditie. Mijn dochter en ik togen naar de winkel en kochten een grote berg verse groenten en fruit, en in de toko haalde ik typisch Vietnamese ingrediënten als hoisin saus, sriracha saus, sesamolie en citroengras.
B’eter: minivlaai in een handomdraai
Wij hebben de gewoonte om op zondag gezellig koffie te drinken met iets lekkers erbij, gekocht of zelfgemaakt. Soms denk ik eraan om op zaterdag iets lekkers voor bij de koffie in huis te halen, soms ook niet. Soms heb ik teveel andere boodschappen te sjouwen – ik doe mijn weekendboodschappen eigenlijk altijd lopend, en kan dan slechts twee niet al te zware tassen dragen. Dan is gebak een sluitstuk: niet urgent. Soms kan ik niets plantaardigs bedenken en zie in de winkel alleen gebak met slagroom en dergelijke.
Eeuwige ziel of ontwikkelend karma: wat kunnen we ermee?
Udo Teunis: ‘Ik probeer me vooral vast te houden aan het boeddhistisch-stoïcijns beginsel: laten waar je geen invloed op hebt, je doelbewust inzetten op waar je wel invloed hebt en waar je keuzes een verschil maken, en daarbij een duidelijk beeld van deugden en plichten als richtsnoer nemen. We zijn eigenaar en erfgenaam van onze daden. Hoe die gevolgen van daden overgaan naar een volgend leven, of er ‘iets’, een soort ziel, overblijft en overgaat of dat dit een onbenoembaar proces in de geestelijke dimensie is: we weten het denk ik niet, en vraag is hoeveel steun het ons biedt het te willen weten. Basaal gaat het erom het goede te doen en er dan maar op te vertrouwen dat dat gevolgen zal hebben, zonder daarin te willen sturen of beheersen, dus zonder hechting. Het leven is al moeilijk genoeg.’
B’eter: bananencake van overrijpe bananen
Het zogenaamde ‘banana bread’, letterlijk bananenbrood – maar ik vind bananencake een betere benaming, is erg populair. Mijn dochter bracht onlangs een duur stuk mee van een sjieke bakker uit de grote stad, en het smaakte naar meer, maar dan zelfgemaakt. Het is namelijk simpel en spotgoedkoop om zelf te maken. Zeker als je voor niks of met korting flink overrijpe bananen kunt krijgen.
Het jaar 2026 – dag 44 – vrijdag de dertiende
Ik heb geen kat en ook geen ladders, gelukkig maar op deze dag.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
B’eter: Ovenschotel met Gyoza (pasteitjes)
Vorige week stond op deze plaats een recept van misschien wel honderd jaar oud – mijn oudtante was uit de jaren nul van de vorige eeuw. Vandaag heb ik voor mijn lezers een hedendaags recept, dat mijn dochter van de (a)sociale media heeft opgepikt: het schijnt een hit te zijn op Tiktok. Dat heet dan ‘viraal gaan’. Als moeder van een twintiger pik ik dat indirect mee, want zij maakt vaak wat zij daar ziet.
‘Alleen voor een ontwaakte is het achtvoudige pad een natuurlijke zaak’
Negen jaar lang mediteerde de rooms-katholieke monnik Hein Thijssen twee uur per dag in zijn kloostercel. Hij noemt ze nu de meest frustrerende uren van de dag. Later beoefende hij oosterse meditatietechnieken. Deed verwoede pogingen om zijn geest leeg te maken en nam een perfecte lotushouding aan. Uiterlijk zag het er prima uit, maar geestelijk bleef hij echter wegzakken in drijfzand.
B’eter: Tante Mářa’s drie-twee-een-anderhalf kruidkoek
Van mijn Tsjechische oudtante Mářa, zus van mijn oma van moeders kant en al ruim 40 jaar dood, heb ik twee recepten onthouden die ik uit mijn hoofd ken en al ontelbare keren gemaakt heb. Ik was dol op mijn oudtante Mářa, die in tegenstelling tot mijn oma (haar zus dus) net als ik erg van lekker eten hield, inclusief taart en gebak. Mijn oma hield meer van sober en gezond, ze leek niet zo om smaak te geven. De twee zussen maakten samen de dienst uit in het zomerhuisje in Zuid-Bohemen waar ik in mijn jeugd de zomervakantie doorbracht, hun verschillende voorkeur leidde wel eens tot spanningen. Moest de soep nou gebonden worden (voor meer smaak) of niet (gezonder want zonder meel en boter)? Dat gaf soms discussies.
B’ eter: kikkererwten uit de oven met rucolapesto
We zouden ergens blijven eten, maar gingen onverwachts toch rond etenstijd naar huis. Tijd voor een makkelijke maaltijd. Mijn huisgenoten wilden een gekochte pizza afbakken. En ik? Voor mij geen supermarktpizza want de pizza’s in onze supermarkt zijn niet plantaardig. Ik trok de groentela van de koelkast open en vond rucola die over datum was. Slap, maar niet snotterig. Er was ook nog een restje over datum spinazie, en een halve stronk broccoli. Allemaal restjes die ik in een eenpersoonsmaaltijd wilde verwerken. Een letterlijk ‘vergeten groenten’ gerecht.
B’eter: Accordeonaardappelen
Afgelopen week was weer zo’n week met weinig tijd, energie en creativiteit in de keuken. In dat soort tijden ben ik zelf waarschijnlijk de trouwste gebruiker van mijn stukjes.
