Daarom beoefen ik zen. Om in de diepte van mijn denken te duiken en mijn gedachten te leren kennen die gaan over ‘ik versus ander’. Om de werkelijkheid daarvan te toetsen in de niet-dualiteit.
Zen
Diane Frénay- foto en beeld ontstaan in de energie van een moment
De kunstenaar heeft aandacht voor het ongekunstelde moment, het veranderlijke nu.
Vorm is leeg, leegte is vorm
Alle ceremonies en plichtplegingen zijn bedoeld als container, een vorm waarin spiritualiteit zich kan ontwikkelen. Ceremonies ontstaan wanneer twee mensen bij elkaar zijn, er ontstaat een vorm van omgang met elkaar en zo leer je elkaar beter kennen.
Zenboeddhisme is geen wellness
Meditatie is koorddansen, zorg dat je midden op het koord blijft staan, iets naar links en je dondert naar beneden, iets naar rechts en je valt te pletter. Meditatie is de middenweg bewandelen met een concentratie waar een paard de hik van krijgt.
Het Atelier – de duigenkunst van Albert Zomers
Vandaag in De Werkplaats/Het Atelier de bijzonder fraaie, ingetogen kunstuitingen van Albert Zomers. Gemaakt van duigen van oude wijnvaten. Alles komt, alles gaat, zo zegt het boeddhisme. Oude vaten verworden tot prachtige uitingen. Hoe mooi en bijzonder.
Ardan – Pijen in de aanbieding
…
De Werkplaats – de Lelijke Eend, zen op locatie
Deze aflevering van De Werkplaats/Atelier springt een beetje uit de toon. We besteden niet alleen aandacht aan het werk van beeldend kunstenaar Mathilde –Myoki- de Vriese maar ook aan dat van psycholoog René – Ryorin- Slikker, de partner en geliefde van Mathilde, met wie zij het Amsterdamse zenatelier De Zamenhof drijft.
Mysterie
Werkelijkheid is één stap recht vooruit.
Het gaat nergens heen, het is niet ergens anders, het is hier, nu, dit moment.
Kunstschilder Teska Seligmann in De Werkplaats
De taal die Teska gebruikt in haar schilderijen is een weerspiegeling, een uitdrukking van haar leven; van haar pad in de wereld, als schilder, als vrouw, als moeder, als mens.
Je leeft nu om je ware gezicht te ontmoeten
Raak niet verwikkeld in een besef van ‘ontmoeten met’, het is niet nodig om je vast te grijpen. Ontmoet dit werkelijk, en er is geen ruimte om vast te houden.
Zeshin – Een
…
‘Wat je niet weet is het enige dat je weet’
Sinds mensenheugenis is de eindejaarperiode een tijd van bezinning. De zon is op haar diepste punt gekomen. Bij de volgende equinox[1], bij de midwinter zonnewende begint ze weer in de richting van de evenaar te klimmen. De komende drie weken zitten we in de donkerste tijd van het jaar en we verlangen naar het moment dat de zon weer iedere dag iets langer onze dagen gaat verlichten. Van oudsher werden rond de equinox in alle culturen van Noord Europa lichtfeesten gevierd. Die lichtfeesten markeerden het verlangen naar een nieuwe lente en het nieuwe licht. Het kerstfeest is ook een feest van het licht; de datum correspondeert met de datum van de zonnewende op de antieke Romeinse kalender. De kerstboom is feitelijk een erfenis uit die tijd. Hij groeide uit tot het symbool van het kerstfeest, een overblijfsel uit de voorchristelijke tijd. In onze tijd is de kerststal uit de meeste huizen verdwenen, maar er zijn steeds grotere kerstbomen voor in de plaats gekomen. Tekst Elsbeth Wolf.
