Verder naar Fish cave en de vallei van Wat Pa Tam Wua.
Boeddhisme
‘Wat je niet weet is het enige dat je weet’
Sinds mensenheugenis is de eindejaarperiode een tijd van bezinning. De zon is op haar diepste punt gekomen. Bij de volgende equinox[1], bij de midwinter zonnewende begint ze weer in de richting van de evenaar te klimmen. De komende drie weken zitten we in de donkerste tijd van het jaar en we verlangen naar het moment dat de zon weer iedere dag iets langer onze dagen gaat verlichten. Van oudsher werden rond de equinox in alle culturen van Noord Europa lichtfeesten gevierd. Die lichtfeesten markeerden het verlangen naar een nieuwe lente en het nieuwe licht. Het kerstfeest is ook een feest van het licht; de datum correspondeert met de datum van de zonnewende op de antieke Romeinse kalender. De kerstboom is feitelijk een erfenis uit die tijd. Hij groeide uit tot het symbool van het kerstfeest, een overblijfsel uit de voorchristelijke tijd. In onze tijd is de kerststal uit de meeste huizen verdwenen, maar er zijn steeds grotere kerstbomen voor in de plaats gekomen. Tekst Elsbeth Wolf.
Kersverse Nederlandse bhikkhu Ariyadhamma (Arjan Schrier) reist door Thailand en Myanmar (5)
Van Mae Hong Son richting Wat Pa Tam Wua (tweede dag). Een rustdag en door naar de hotsprings.
Toevlucht
‘Buddham saranam gacchami’, ik neem mijn toevlucht tot de Boeddha. Zo klinkt het in zowat alle boeddhistische tradities in de wereld, in verschillende talen en met verschillende interpretaties. In het theravada verwijst de Boeddha in deze formule naar de historische figuur. In het mahayana staat het vaak voor onze ontwaakte natuur. Er wordt niet alleen tot de Boeddha toevlucht genomen maar ook tot de Dharma en de Sangha, de leer en de gemeenschap. Samen zijn het de drie juwelen (triratna).
Over Antropologie 6: Identiteit
Iedere ontmoeting met anderen heeft invloed op wat je zelf ervaart als jouw identiteit. Je kunt je afgewezen voelen, of juist bevestigd, gezien of genegeerd, erkend of afgewezen en wat al niet. En dat alles ook nog eens terecht of onterecht, ingebeeld of knetterhard life waargenomen.
Kersverse Nederlandse bhikkhu Arjan Schrier reist door Thailand (4)
Al met al een erg goede tijd, niet goed te beschrijven in een stukje tekst. Weer verder leren omgaan met irritaties, ik begin nu de irritatie te zien als mijn leraar me wijst op iets dat ik nog niet doorheb.
Eric Leenderts nieuwe voorzitter BUN
De Nederlandse boeddhistische gemeenschap heeft een nieuw boegbeeld. Op zaterdag 29 november 2025 is op de algemene ledenvergadering van de Boeddhistische Unie Nederland (BUN) in de Vietnamese Van Hanh Pagode in Almere Eric Leenderts met unanimiteit gekozen tot nieuwe voorzitter. Uit handen van de aftredend voorzitter Michael Ritman, die als voorzitter zijn statutaire maximum van twaalf jaar had bereikt, ontving hij de bijbehorende ceremoniële klankschaal.
Kersverse Nederlandse bhikkhu Arjan Schrier reist door Thailand (3)
De Boeddha had genoeg aan zijn pijen en aardewerken nap… Ik heb nog veel los te laten.
Kersverse Nederlandse bhikkhu Arjan Schrier reist door Thailand (2)
‘Tot nu toe gaat de meditatie mondjesmaat bij me. Ik voel dat ik meer of opnieuw moet acclimatiseren, de temperatuur is erg hoog. En ik voel soms een vage druk, om dit of dat te moeten doen, of voor verwijten dat ik vast weer iets verkeerd doe.’
Stichting Duizend Handen – boeddhistische kalender
Evenals vorig jaar, geeft Duizend Handen ook voor 2026 weer een kalender uit. Deze kalenders worden aan meer dan 1.000 gedetineerden cadeau gegeven. Het is dit jaar voor de leden van de BUN mogelijk om kalenders te deze bestellen. Daarmee ondersteun je Duizend Handen bij deze actie.
Kersverse Nederlandse bhikkhu Arjan Schrier reist door Thailand (1)
Een nieuw jaar 2560 in Wat Mahatat.
Christopher Wilkinson – vertaler van de literatuur van de Grote Perfectie
Ik vertaal de literatuur van de Grote Perfectie, een boeddhistische traditie die zijn wortels heeft in het India van de achtste eeuw van onze jaartelling. De geschriften die ik vertaal, zijn oorspronkelijk in Indiase talen geschreven en ongeveer 1300 jaar geleden in het Tibetaans vertaald. De oorspronkelijke Indiase versies zijn in de loop der tijd verloren gegaan en alles wat we nu nog hebben, zijn de Tibetaanse vertalingen. De Tibetaanse vertalers waren meesters in hun vak en we beschikken nu over uitstekende bronteksten om mee te werken.
