Recent wierp iemand een interessante vraag op: Is vergankelijkheid absolute werkelijkheid of relatieve werkelijkheid? De vraag is interessant niet omwille van het antwoord, maar vanwege de impliciete assumpties. In het westerse boeddhisme leeft op vele plaatsen het idee dat de absolute werkelijkheid de enige echte werkelijkheid is, en dat de relatieve werkelijkheid illusie is. Dus, is zo’n essentieel boeddhistisch begrip als vergankelijkheid dan illusie?
Boeddhisme
Kantoor Dalai Lama ontkent berichten – ‘Dalai Lama had geen contact met Jeffrey Epstein’
Het kantoor van de Dalai Lama heeft gisteren berichten op sociale media ontkend waarin werd geprobeerd de Tibetaanse spirituele leider in verband te brengen met de overleden financier en veroordeelde zedendelinquent uit de Verenigde Staten, Jeffrey Epstein.
Een gezond mens zou eigenlijk gelukkig moeten zijn
Vandaag de dag lenen ook de vier edele waarheden zich voor een hippe remix.
Guy – dhammazaadjes – Forensische aandacht
Observeer hoe de werkelijkheid zich ontplooit. Leef in het heden. Vergeet jezelf. Verlaat het huis. Ga het thuisloze leven in.
Ardan – Wa zeggie?
…
‘Je kent alleen wat je ziet, meer niet.’
Laatst sprak Ferry een echte stedeling, maar dan ook een hele echte.
Punyayashas – religieus maar geen heilig boontje
Volgens de verhalen is Punyayashas geboren in Saketa of in Pataliputra, in een Brahmaanse familie. Hij was een stille, serieuze jongen die geïnteresseerd raakte in boeddhistische religie. Hij werd een volgeling van de Sarvastivada, een boeddhistische school die niet meer bestaat, maar die een belangrijke invloed heeft gehad op enkele grote figuren uit de boeddhistische geschiedenis, zowel op voor als tegenstanders van deze school.
‘Tegenwoordig laat ik me bijten door muggen’
Nee, Ferry is geen bloeddonor geworden, hij geeft het leven door.
‘Eigenlijk is het goed nieuws dat we ooit dood gaan’
Eigenlijk is het goed nieuws dat we ooit dood gaan. De dood geeft namelijk waarde aan ons leven. Als we eeuwig zouden leven, dan maakte het totaal niet uit wat we zouden doen of laten. Het einde van dit menselijk leven geeft urgentie aan alles wat we doen.
‘Alleen voor een ontwaakte is het achtvoudige pad een natuurlijke zaak’
Negen jaar lang mediteerde de rooms-katholieke monnik Hein Thijssen twee uur per dag in zijn kloostercel. Hij noemt ze nu de meest frustrerende uren van de dag. Later beoefende hij oosterse meditatietechnieken. Deed verwoede pogingen om zijn geest leeg te maken en nam een perfecte lotushouding aan. Uiterlijk zag het er prima uit, maar geestelijk bleef hij echter wegzakken in drijfzand.
Zentangle 11 – the piano
…
Gewoon doorgaan, onversaagd doorgaan!
Rond de jaarwisseling zijn er veel mensen die plannen maken om dingen anders of beter te doen. Juist in deze tijd worden er veel goede voornemens gemaakt. Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit en auteur van het boek Je bent wat je doet heeft er onderzoek naar gedaan. Het nieuwe jaar zegt ze: “voelt als een nieuwe start. Je hebt een schoon, fris gevoel en denkt dat alles weer mogelijk is”. Maar in de meeste gevallen zijn die goede voornemens al na een paar weken verdampt. We schijnen slechts 30% van onze goede voornemens echt uit te voeren. Tekst Elsbeth Wolf.
