De zelfverbranding die op 3 juli 2026 plaatsvond voor het gebouw van de Verenigde Naties in New York, markeerde een ernstig en symbolisch moment in de lange geschiedenis van Tibetaans protest. De man die zichzelf in brand stak was Rangzen Lobga, een in ballingschap levende Tibetaan die bewust voor deze daad koos en deze beschouwde als een geweldloos offer voor de nationale zaak van Tibet
Boeddhisme
Jan Veenendaal – geen dood, geen vrees (4) – moeilijk
Soms heb ik het moeilijk met mijn ziek zijn. Opeens ben ik verdrietig; zo maar. Dat kan getriggerd worden door muziek, een goed gesprek, een gedachte of zo maar. Eerst is er weerstand, dan niet langer vasthouden dat het er niet mag zijn. Overgave aan de situatie waarin ik verkeer is de les, het is niet anders, ik weet het.
Ksaf – Wat zou de Boeddha doen? (1)
Ik droomde zo’n twintig jaar geleden eens dat de helft van mijn schedel verlicht was. Die helft was gemaakt van mat glas, zoals sommige bolvormige lantaarns. Het glas gloeide van een zacht wit licht. Ik vond dat toen een bijzonder treffend beeld voor mijn bewustzijnstoestand.
Over Antropologie 36 –Taal
Taal is universeel. De meeste mensen beheersen minstens één, soms meer dan twaalf talen. Beheers je vier of vijf talen? Dan ben je een polyglot. Beheers je er meer? Dan mag je jezelf een Hyperglot noemen. Onder beheersen moet je dan wel verstaan: spreken, lezen en schrijven. Je bent geen polyglot wanneer je alleen in meer dan één taal kunt tellen of een simpele bestelling kunt doen in een restaurant, nee: je moet een gesprek kunnen voeren, een boek kunnen lezen enzovoorts.
Guy dhammazaadjes -De Wijze en de dwaas
Het grote verschil tussen een Wijze en een dwaas ligt in de mogelijkheid, resp. in de onmogelijkheid, om de werkelijke aard van de zintuiglijke verschijnselen te zien
Jan Veenendaal – Geen dood, geen vrees (2) – Leeg van een afzonderlijk zelf
Door het diep, diep laten doordringen van met name de eerste drie alinea’s van de Hartsoetra en de uitleg daarover van Thich Nhat Hanh kun je de andere oever bereiken en dat is een geweldige ervaring.
Hoe knip ik de verlichting aan? (3) – ‘De moderne wereld hunkert naar wonderen’
Boeddha noemde zichzelf verlicht maar mat zich nooit een verheven, laat staan een goddelijke status aan. Hij trapte nooit in de val van deelname aan wereldse, noch van streven naar religieuze macht. En nu hij dood is, heeft hij onze ogen nodig om naar de wereld te kijken.
Letse parlementsleden nemen tijdens de conferentie in Riga een gezamenlijke verklaring over Tibet aan
De conferentie stond in het teken van de Chinese wet ter bevordering van etnische eenheid en vooruitgang, die op 12 maart 2026 is aangenomen en op 1 juli 2026 van kracht wordt. De deelnemers omschreven de wet als een ernstig keerpunt dat de gedwongen assimilatie van Tibetanen, Oeigoeren, Mongolen en inwoners van Hongkong wettelijk vastlegt, in strijd is met de eigen grondwet van China en een schending vormt van het internationaal recht inzake de mensenrechten. Het Europees Parlement heeft op 30 april 2026 met 439 stemmen voor een resolutie aangenomen waarin de wet wordt veroordeeld.
Jan Veenendaal – Geen dood, geen vrees (1) – euthanasie
Samen met mijn partner naar de huisarts om mijn euthanasie te bespreken. Voor mij is het niet de eerste keer. Ieder jaar praten we er wel een keer over. Dit is de eerste keer dat het echt dichtbij is en de eerste keer dat we met z’n drieën zijn.
Hoe knip je de verlichting aan? (2) – Streven naar verlichting heeft geen zin
Diep inzicht, wijsheid, verlichting bereiken: welk woord we ook gebruiken, er zal een werkwoord bij moeten staan. Het vraagt een inspanning en vooral: het vraagt de moed om je in te spannen zonder doel en zonder de kinderlijke behoefte aan beloning. De inspanning om wakker te blijven is het doel, het wakker zijn is de beloning.
Boeddhistisch doeners en denkers – de serie (84)
Harry Schaarman: ‘Wat mediteren allemaal niet teweeg kan brengen.’
Hoe knip je de verlichting aan? (1) – geen woorden-meer
Ik heb mezelf getraind in vertrouwen op intuïtief weten. Ik kan mijn denken vaak loslaten maar toch kan ik niet volledig vertrouwen op het totaal andere, de ondefinieerbare toestand van niets moeten ‘weten’ en je totaal durven overgeven aan de realiteit. Paradoxaal genoeg blijft het belangrijk om goed om te gaan met kennis, met het juiste onderscheid tussen de dingen.
