Het boeddhistisch abattoir

Wat gebeurt er binnenskamers bij Suiren-Ji tempel in Bemmel? Het gepiep en gekerm is er ‘s nachts niet van de lucht. Afgelopen nacht spande de kroon. Jullie moeten weten, Suiren-Ji is gelegen in natuurgebied ‘Park Lingezege’, we zijn in 2015 van Leiden naar dit natuurgebied verhuisd, zo ook de tempelkat Toffeltje. Ze heeft nog niet helemaal kunnen wennen en is door de verhuizing van een snorrend kacheltje in een massamoordenares veranderd. Natuurlijk is dit het gevolg van de traumatische verhuizing, maar is dat een verzachtende omstandigheid? Midden in de nacht laat zij met een specifiek mrwauwwwww weten dat zij weer heeft toegeslagen en ligt er weer een muizen-mollen- of vogelkadaver voor het beeld van Avalokitesvara in de Kannondo. Wakker geschrokken sta ik dan zuchtend op, wikkel het arme slachtoffer in een lijkwade van toiletpapier en bezorg het diertje een zeemansgraf door haar via het riool van het toilet richting zee te sturen.

U zegt misschien: Maar een goede boeddhist weet toch dat daardoor verstoppingen bij de zuiveringsinstallatie kunnen optreden’. Mea culpa, mea culpa, mea culpa, ik weet het, maar als ik de beestjes een luchtbegrafenis geef door ze buiten neer te leggen brengt het monster ze wederom naar binnen. En om nou midden in de nacht een teraardebestelling te organiseren. Ik heb mijn slaap ook nodig. Maar er is een lichtpuntje, de sadist brengt ze ook levend binnen en zo heb ik er verscheidene van de gruweldood kunnen redden door ze in een glazen container te plaatsen en ze zo te scheiden van de klauwen des doods. Maar toch, deze nacht is een dieptepunt, vier keer heb ik de afgelopen uren het zeemansritueel moeten uitvoeren, wikkelen in de lijkwade, het gebed ‘Namu ki e Butsu Nanu ki e So, Manu ki e Ho’ uitspreken en vervolgens de knop indrukken om hen richting nirwana te spoelen. Daarna sjok ik maar weer naar bed en denk: ‘Hoe ben ik terecht gekomen in dit samsara abattoir?