Er is veel te doen over het kussen-op-mond-van-een-kind-en-het-uitnodigen-om-aan zijn-tong-te-zuigen door de Dalai Lama. Er zijn mensen die de Dalai Lama een vieze oude man vinden die ogenblikkelijk moet aftreden, anderen wijzen op zijn kinderlijke inborst en natuurlijk gedrag, andere tradities ook dan waarin wij leven. Waarin mensen elkaar vol op de mond kussen.
Ik moet eerlijk zeggen dat toen ik de beelden van de Dalai Lama en het kind in het Nederlandse Journaal zag ik gelijk moest denken aan andere topboeddhisten die het veld moesten ruimen wegens onbetamelijk sensueel getint gedrag. Ik begreep ook wel dat Het Journaal er aandacht aan besteedde, die beelden staan zo haaks op het gedrag dat wij de Dalai Lama toedichten. Een man van volgens velen onbesproken gedrag. Zijne Heiligheid wordt hij zelfs genoemd.
Door zijn aanhangers wordt zijn kinderlijke inborst geroemd, hij schijnt mensen ook te kietelen, als verontschuldiging voor zijn gedrag met het jongetje, volgens velen in dit geval een misdraging. Maar feit blijft dat hij wel zijn verontschuldigingen heeft aangeboden voor zijn woorden. Dus hij begrijpt dat wat hij deed met dat kind voor velen onaanvaardbaar is, mogelijk voor hem zelf ook wel.
Zijn aanhangers stellen dat zijn critici gevoed worden door een benepen westerse moraal waarin dit soort gedragingen bij wet strafbaar worden gesteld, niet geaccepteerd worden, een MeToo moraal. Ze zijn hun natuurlijkheid kwijt, het organische. Op andermans tong zuigen vinden we vies en is in het Westen strafbaar zelfs als volwassen partijen dat niet samen willen.
Ik ben me ook steeds terughoudender gaan gedragen in de omgang met anderen. Meestal geef ik een boksje, ook aan mijn gezinsleden en familie. In winkels praat ik niet met kinderen. Ik ben in mijn eentje nooit alleen als oudere man in de buurt van speeltuinen of kinderboerderijen, hoewel mijn vriendin, de kleindochter van zeevisser Thijmen, zo’n bezoekje voor mij juist aardig vindt. Ik ben al vaker total loss geslagen als misdaadverslaggever. Niet echt prettig.
Toen mijn kinderen heel klein waren ging ik samen met ze in bad met schuim. Mijn vrouw, de moeder van die kinderen, was daarvan op de hoogte. We speelden met plastic eendjes en hadden veel plezier. Nu zou ik dat niet meer doen, wat vroeger heel gewoon was is nu laakbaar, soms zelfs strafbaar, de wetten vliegen je om de oren. Veel kinderen en ook ouderen worden seksueel misbruikt door bekenden.
Persoonlijk geloof ik niet zo in het kinderlijke van de Dalai Lama. Ja hij giechelt om de haverklap en ziet eruit als een groot kind. Hij leeft ook in een geïsoleerde omgeving, in India. Een paar jaar geleden trad hij af als politiek leider van Tibet en nam de regering in ballingschap zijn taken over. Maar ik ben ervan overtuigd dat hij nog steeds een belangrijke vinger in de pap heeft, dat merk je ook aan zijn uitlatingen over de toekomst van Tibet. Die zijn niet kinderlijk.
De vraag is: is de Dalai Lama vrij van hebzucht en verwarring. Jaren terug bleek dat hij bevriend was met een Japanse terrorist die betrokken was bij gifgasaanvallen in de metro. Ik ben ook maar een mens, gaf de Dalai Lama in een reactie toe. Misschien was hij dat nu ook wel, en mensen maken fouten. Hebzucht loert, is een lastig ventje. Zelfs de Boeddha was niet volmaakt.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
