Vorige week trad justitieminister Ard van de Steur af vanwege de bonnetjesaffaire. Ik weet als journalist wel wat die affaire inhoudt, maar als je het aan de Nederlandse bevolking vraagt, zullen de mensen hun schouders ophalen. De enigen die zich druk maken om die affaire zijn politici- zeker in verkiezingstijd, journalisten en wetenschappers die door die journalisten worden opgevoerd om de situatie te duiden. Met name wat het aftreden van de liberaal Van der Steur voor gevolgen heeft voor de VVD. Zal het bonnetje stemmen kosten op 15 maart, de dag van de verkiezingen?
Ik durf nu al te zeggen dat dat niet het geval is. We leven helaas in een gedegenereerde samenleving en tijd waarin het mensen een zorg zal zijn dat er een minister opstapt. Of dat er geld aan een crimineel is betaald door Justitie. Niemand ging de straat op na het aftreden, er was geen hond aan het demonstreren op het Binnenhof. In een samenleving waarin politici grof taalgebruik niet schuwen en een wegens racisme veroordeelde fractievoorzitter niet aftreedt maar de rechters die dat vonnis velden voor rotte vis uitmaakt, is het helemaal niet vreemd dat het vertrek van de minister geen ophef veroorzaakt. Het gif van racisme, leugens en bedrog vloeit vanuit de Tweede Kamer de maatschappij in.
Overigens is het wel vreemd dat Van der Steur het kabinet verliet. Volgens hem had hij niets laakbaars gedaan. Als je onschuldig bent hoef je toch niet op te stappen, of is dat in de politiek anders?
Op de site van Bodhitv las ik over de plannen voor een digitaal boeddhisme. Het wil in de toekomst een platform bij uitstek worden voor boeddhistische zaken, ik vertaal het ruim. Kees Klomp -Karma Kees- werd ook geïnterviewd. Hij gaf uitleg aan het begrip compassie. Kees: ‘Neem nu de massale afwijzing van Trump die gaande is. Het is heel makkelijk om daar in mee te gaan, kritiek te uiten op zijn narcistische en fascistische retoriek en zijn ‘domme’ kiezers. Maar door er met compassie naar te kijken kun je ontdekken dat er grote angst en wanhoop achter schuil gaat. Er is een grote groep mensen die zich niet gehoord en gezien voelen, die in Trump hoop zien. Door Trump af te wijzen, wijzen we deze mensen af. En dat is contraproductief. We moeten deze mensen – en dus ook Trump – juist met begrip en liefdevolle vriendelijkheid bejegen. Dat is veel constructiever dan de polariserende bejegening die nu plaatsvindt.’
Compassie is mooi maar mag nooit een leidraad zijn om dingen maar op hun beloop te laten. Iemand die ziek is moet behandeld worden, daar zijn dokters voor. Compassie is geen medicijn, maar een gemoedstoestand- een vaardigheid, waaruit je mensen en handelingen kunt waarnemen. Soms moet je als mens ingrijpen, dat kan compassievol gebeuren. Een boef in de boeien slaan, bijvoorbeeld. Zonder pijn te doen.
Trump spoort niet, psychiaters zeggen dat hij nooit president had mogen worden. Alleen hij telt. Tegenstanders schakelt hij uit, net als de Turkse president Erdogan. Hij vernedert ze. Miljoenen mensen maakt hij verdacht door ze de toegang tot zijn land te ontzeggen. Hij regeert bij decreet, wie niet voor hem is is tegen hem. Hij spreekt het volk toe via Twitter, je zou hem een volksmenner kunnen noemen. Ik heb geen compassie met Trump, die man moet zo snel mogelijk het Witte Huis verlaten, voordat het tot verval komt. Hij is een gevaar voor de vrede en de mensheid. Compassievol afzetten, wie zet dat in gang?
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren.
G.J. Smeets zegt
:)