De nieuwe rechtse regering van Nederland zegt op te komen voor het welzijn van het volk. Nou ja, niet iedereen wordt als volk erkend door sommige politici in die regering. Die mensen houden hun hart vast. Maar daar wil ik het vandaag niet over hebben, mijn mening over het nieuwe kabinet en de samenstelling van de Tweede Kamer mag als bekend worden beschouwd. Toch nog even: ik zag en hoorde vandaag een voetballer van het Franse nationale elftal de Fransen oproepen toch vooral te gaan stemmen nu ultrarechts aan de poorten van de democratie staat te rammelen.
Nee, ik wil het hebben over honden. Honden zijn dieren maar veel mensen beleven dat niet zo. Een hond heeft behoefte aan een leider van de roedel anders wordt het een zootje en grijpt hond de macht of wordt krankzinnig en gevaarlijk. Honden worden rondgereden in kinderwagens, afgedekt met een dekentje. Of in voertuigjes die oorspronkelijk bedoeld zijn om kinderen in te vervoeren. Hond wordt kind. Honden slapen bij hun verzorgers in bed, liggen op keukentafels zodat maden en ander anusgedierte een hapje mee kunnen peuzelen aan diezelfde tafel waar even later een maaltijd wordt geserveerd.
In het tempelgebouw waarin de Kloosterbunker is gevestigd verblijven meer honden dan mensen. Die honden moeten worden uitgelaten op speciale veldjes waar ze mogen poepen en plassen. Maar nog geen drie meter van de hoofdingang van de Kloosterbunker zakken ze door de poten of tillen een pootje op en plassen een gele urinestroom op het plaveisel. Even later zet iemand een boodschappentas in de plas urine, zet die tas even later op de keukentafel om de boodschappen uit te pakken en roept even later tegen de disgenoten aan diezelfde tafel: Eet smakelijk. De hond zit natuurlijk ook aan tafel en krijgt een stukje vlees- weinig honden zijn veganisten. Iemand vroeg zich ooit af, heeft een hond de boeddhanatuur? Maar dat terzijde.
Ik ben niet zo zeer tegen honden, was ooit een ervaren kynoloog, maar er zijn er te veel. Ze poepen en piesen en vervuilen steden en dorpen. Sommige honden geleiden blinden, helpen invaliden in huis, dat is prima. Er zijn beveiligingshonden, bewakingshonden, speurhonden, politiehonden, die vervullen een functie. Okay. De andere honden zijn er voor het plezier en zijn soms asielzoekers -eigen honden eerst, Geert?- die in eigen land verknipt en mishandeld werden en naar hier zijn getransporteerd. Ze zijn vaak vals, schuw en agressief vanwege hun achtergrond.
De meeste van de honderdduizenden honden, mogelijk een miljoen, zijn er voor het plezier van de baas. Ze nodigen mensen uit om te wandelen, de benen te strekken. Niks mis mee, maar al die stront en urine die dat hondenleger met zich meebrengt.
De omgeving vormt de mens. Mensen klagen over eenzaamheid, missen liefde en honden nemen dan de plaats in van kinderen en vrienden die er niet zijn. De hond wordt menselijke trekjes toegedicht, een kinderwagentje met laken, maden op de keukentafel. Maar vergis je niet, op een dag grijpen ze, net als sommige mensonvriendelijke politieke partijen, de macht. Worden heersers. Heel lang geleden, ik woonde toen met mijn gezin en dat van mijn broer in een boerderij in Buurse, ging mijn broer een biertje drinken bij café Otting(k) in Haaksbergen, kwam beneveld thuis, viel in de deuropening en Otto, zijn zeer geliefde en afgetrainde Rottweiler ontblootte zijn gebit in de omgeving van de keel van mijn broer. Op dat moment toonde het dier zijn ware aard, leider worden. En lag mijn broer bijna onder een lakentje.
Ik keer terug naar het begin van deze column: Rechtse regering, vaardig wetgeving uit om het aantal honden in ons vlakke land terug te dringen, verbiedt poepen en piesen van honden in het openbaar (weinig mensen ruimen de hondenpoep op en doen dat in een zakje). Verbiedt de komst van hondenasielzoekers uit verre landen, moet geen probleem zijn met jullie gedachtengoed: eigen honden eerst. Maak Nederland urinevrij.
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
