Ik keek zondag naar een uitzending over de opening van het Nationale Holocaustmuseum in Amsterdam. De Israëlische president Isaac Herzog was uitgenodigd. De president is in Palestijnse en andere kringen omstreden, hij wordt beschuldigd tot het aanzetten van genocide op onschuldige Palestijnse burgers door onder meer het Israëlische leger in Gaza. Bommen en ander geweld kostten al meer dan 30.000 mensen het leven, het merendeel vrouwen en kinderen. Er is nauwelijks eten en drinken, medische voorzieningen. Een volk dreigt om te komen. Protesteren hielp tot dusver niet. Elke dag sterven er onschuldige mensen.
De bijeenkomst zondag voorafgaand aan de opening van het museum in de Portugese Synagoge was indrukwekkend. Ook Herzog sprak er. In totaal 102.000 Joodse mensen, Nederlanders zoals u en ik, onder wie 80.000 Amsterdammers werden door de nazi’s van hun rechten, vrijheid, goederen en huizen beroofd om uiteindelijk via kamp Westerbork naar vernietigingskampen in Polen en Duitsland te worden afgevoerd en vermoord. Nederlandse, Amsterdamse treinen en trams brachten onschuldige mensen naar de gaskamers. En stuurden nota’s voor die ritten.
Nederlandse politiemensen hielpen mee de slachtoffers te arresteren en af te voeren. Niet-Joodse Nederlanders streken bedragen van 7,50 gulden per persoon op als ze Joden aanbrachten bij de Duitse bezetter. Wie zich verzette tegen Duitse maatregelen of hulp aan Joodse medeburgers moest dat bekopen met zijn of haar leven. De ooit zo gekoesterde vrijheid was dood. Terreur overheerste het dagelijks leven.
Buiten de Portugese Synagoge hadden zich op hoorafstand ongeveer 2000 pro-Palestijnen demonstranten verzameld. Ze probeerden met megafoons en ander geluidsmateriaal hun aanwezigheid kenbaar te maken: Herzog hoort hier niet. Ze hadden niks tegen het museum zelf, zeiden ze. Bij het museum werd de koning met boegeroep ontvangen. Sommige mensen vonden de demonstratie bij een zo’n indrukwekkende gebeurtenis, het herdenken en een plek geven aan meer dan honderdduizend vermoorde onschuldige mensen, mannen, vrouwen, kinderen ongepast.
Er reden geen trucks met Duitse militairen op de demonstranten af, ze werden niet met geweerkolven in mekaar geslagen. Of naar kampen afgevoerd. Vergast. De vrijheid om letterlijk je stem te laten horen is terug. Een groot goed. Nooit, meer, nie wieder. Laten we dat hopen.
Moge iedereen gelukkig zijn.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
John Verpaalen zegt
…wat niet wegneemt dat meneer Herzog als vertegenwoordiger van de staat Israël die in Gaza een regelrechte genocide pleegt, daar niets te zoeken had. Dat vonden overigens ook tientallen joodse demonstranten die ageerden tegen zijn aanwezigheid. Het feit dat Herzog hier mocht spreken en met alle egards werd behandeld, werpt een smet op dit museum.