VREDE IN TIJDEN VAN OORLOG
VERLANGEN NAAR ZON
MOGE DE WAPENS ZWIJGEN
EN LIEFDE BLOEIEN
Mijn pure verlangen is vrede. Maar er is weer een zoveelste oorlog. Nu in Oekraïne.
Poetin en de oligarchie die hij vertegenwoordigt moet worden gestopt en op zijn schreden terugkeren. Maar ik vrees dat hij heel ver zal gaan en nietsontziend zal doorzetten ten koste van vele doden en verwoestingen. Zoals zijn regime in Rusland elke kritische stem onderdrukt, waarbij moord, verbanning en ellenlange opsluitingen niet worden geschuwd.
Mijn hart bloedt bij het leed van de bevolking van Oekraïne en ook bij het lot van de door het Poetin-regime misleide Russische soldaten. Het is niet hun belang waarvoor ze lijden en sneuvelen.
Ik steun de Europese steun aan Oekraïne. Tegelijkertijd verafschuw ik de Amerikaanse politiek die overal, van Azië tot Europa, hegemonie nastreeft en die via de NAVO debet is aan de ontstane situatie. Laten we niet in steun voor het bedreigde volk van Oekraïne meegaan in de oorlogsretoriek en de imperialistische belangen van de VS.
Vrede. Vrede in deze duale werkelijkheid is helaas een niet te bereiken constante. Vrede in deze wereld, in de zin van ‘geen oorlog’, moet helaas soms worden bevochten.
Vechten is de vijand van vrede. Verdedigen tegen wrede, niets ontziende, machten lijkt evenwel onontkoombaar en die verdedigingsstrijd toont de pure ziel van de mensheid, een ziel gericht op innerlijke rust en vrede, een ziel gericht op verbinding met de ‘al-ziel’, de ziel van liefde.
Oorlog en vrede. Oorlog in deze wereld en ook in mijn in deze wereld zoekende ziel, is een gegeven.
Vrede vind ik als ik mijn hart de leiding geef over mijn denken. En dat is het wenkende perspectief voor elke ziel op aarde, en voor vrede: vrede in de harten brengt vrede op aarde.
