Het jaar 2022 – dag 59 – kameraad

Aan de president van de Russische federatie,
kameraad Vladimir Vladimizovits Poetin.

Ik schrijf u als zoon van een communistische vader, lange tijd lid van de Communistische Partij Nederland (CPN), tot de inval van Russische troepen in november 1956 in Hongarije – die de volksopstand daar met geweld neersloegen. De Sovjet Unie duldde geen westers georiënteerd land aan zijn grenzen.

Die inval was voor mijn vader aanleiding om het lidmaatschap van de CPN te beëindigen evenals het abonnement op het communistische dagblad De Waarheid. Hij herkende zich niet in het gewelddadige gedrag van  communistische leiders maar bleef als arbeider in houding en gedrag wel het vreedzame communistische gedachtengoed trouw.

Ik ben zelf geen communist, heb wel als andere ist affiniteit met het boeddhisme, ben een volger van de leer van de Boeddha. Ik weet dat u daar ook belangstelling voor hebt. Kort samengevat zou je kunnen zeggen dat een boeddhist geadviseerd krijgt om het goede te doen en het slechte te laten.

In Nederland, maar ook in andere landen, zijn boeddhistische geestelijke verzorgers actief, ook in huizen van bewaring en gevangenissen. Onze geestelijke verzorgers zeggen dat een gedetineerde meer is dan zijn daad. Ze proberen de mens te blijven zien in die verschrikkelijke oorden.

Een variant op deze houding zou kunnen zijn: een politicus is meer dan zijn daad. Ook een politicus, een leider, die zijn legers om hem moverende redenen een autonoom buurland in laat trekken en daar dood en verderf zaait. In de hele wereld voor onrust en angst zorgt. En vijanden creëert en geïsoleerd raakt, nog meer verbitterd.

Hoe moeilijk ook de laatste dagen, ik blijf u als een mens zien die meer is dan zijn daad. Nooit komen uitingen van haat in deze wereld tot rust door haat, maar door niet te haten komen ze tot rust, dat is een eeuwige wet.

Ik reik als mens, als volger van de dhamma, als vader en opa, als zoon van een communist, u een hand toe. Een uitnodiging om te stoppen met het plegen van geweld, het doden van mensen, het bombarderen van steden en het dreigen met kernwapens. Omdat ik u zie als meer dan pleger van geweld, het als leider inzetten van jonge militairen met ouders en partners. Dood en verderf zaaiend.

In het boeddhisme kennen we de wet van oorzaak en gevolg, het karma. Elke daad lokt weer een andere uit maar die cirkel is ook te doorbreken door slechte daden die tot ellende leiden, ook voor de pleger, om te buigen in positieve handelingen. Dat wens ik u van harte toe, Vladimir Poetin. Ik zal zo’n houding van harte ondersteunen, een vriend van u zijn. Wat is er heerlijker voor een mens, een politicus ook, dan omgeven te zijn door vrienden, honderden miljoenen in de hele wereld. Ook dat wens ik u toe. Een kameraad in de beste betekenis van het woord.

Ik sluit af met een groet van de Franciscaanse Vredeswacht die in de jaren tachtig elke maandag demonstreerde tegen de plaatsing van kruisvluchtwapens op de luchtmachtbasis Woensdrecht. Ze waren geweldloos maar vastbesloten dat die raketten er niet moesten komen. En als ze elkaar begroetten of militairen of actievoerders deden ze dat met een wens: Vrede en alle goeds.

Dat wens ik u ook toe: Vrede en alle goeds.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.