Parlementsleden in Dharamsala waarschuwden dat Peking gezinsherenigingen, toerisme en jongerenreizen zou kunnen misbruiken als onderdeel van zijn ‘verenigd front’-strategie.
Voor Tibetanen die zijn opgegroeid in India, Nepal, Europa of Noord-Amerika hoort de wens om een bejaarde ouder te omhelzen, nog nooit geziene neven en nichten te ontmoeten of door het dorp van hun voorouders te wandelen bij het gewone gezinsleven. Peking is zich terdege bewust van dit verlangen, en de ballingschapgemeenschap vreest steeds meer dat de Chinese Communistische Partij (CCP) deze emotionele reizen gebruikt als grondstof voor haar propaganda.
Het Tibetaanse parlement in ballingschap besprak deze angsten vorige maand openlijk, op de achtste dag van zijn lopende zitting in Dharamsala. Tijdens het vragenuur drongen verschillende leden bij Kunga Tashi, de minister die verantwoordelijk is voor het Departement Veiligheid van de Centrale Tibetaanse Regering (CTA), aan op de gevaren waarmee ballingen worden geconfronteerd die naar het gebied reizen dat China nu officieel „Xizang“ noemt, in een tijd waarin parlementsleden de controles binnen Tibet als strenger dan ooit omschreven.
Minderjarigen behoorden tot de meest gevoelige onderwerpen die aan de orde kwamen. Sommige wetgevers meldden dat jonge Tibetanen die in Europa wonen via programma’s van bepaalde groeperingen naar Tibet waren gebracht, en vroegen dat ouders beter worden geïnformeerd over wat dergelijke reizen kunnen inhouden. De minister antwoordde dat zijn departement al op de hoogte was van deze reizen, die volgens zijn inschatting ten minste gedeeltelijk werden ingegeven door de particuliere financiële belangen van de organisatoren. Hij voegde eraan toe dat het departement hierop maatregelen had genomen en riep de gemeenschap op waakzaam te blijven.
Parlementslid Lobsang Gyatso Sither plaatste de vraag in de context van de Chinese economische planning. Hij erkende dat een bezoek ballingen een kostbare kans zou kunnen bieden om hun familieleden weer te zien en hun vaderland opnieuw te bezoeken, maar benadrukte dat deze kwestie zorgvuldige afweging vereist. Toerisme, zo merkte hij op, krijgt een aanzienlijke rol toebedeeld in het Chinese vijfjarenplan voor 2026–2030, en Peking heeft ambitieuze doelstellingen voor het aantal internationale bezoekers bekendgemaakt. Verwijzend naar gegevens over inreisprocedures zei hij dat een groot deel van de buitenlandse reizigers China nu bereikt via visumvrije of vereenvoudigde regelingen, een trend die hij in verband bracht met de snelle groei van het toerisme op het Tibetaanse plateau. In deze context, zo betoogde Sither, zou een Tibetaanse bezoeker kunnen worden gezien als iemand die de toeristische campagne van Peking onderschrijft, of zelfs als iemand die er deel van uitmaakt.
Critici van het Chinese beleid wijzen er al lang op dat het toerisme in Tibet fungeert als een etalage voor het verhaal van de CCP over welvaart en etnische harmonie. Tegelijkertijd worden onafhankelijke journalisten, diplomaten en mensenrechtenwaarnemers nog steeds geconfronteerd met ernstige beperkingen op de toegang tot de regio. Een glimlachende balling die in Lhasa is gefotografeerd, past perfect in dat verhaal.
Sither herinnerde zijn collega’s er ook aan dat de vorige Kashag, het kabinet van de CTA, reisrichtlijnen voor Tibet had uitgevaardigd. Hij adviseerde Tibetanen die een reis plannen om zich aan die instructies te houden en contact te onderhouden met het Departement voor Veiligheid. Hij betreurde het dat sommige reizen hadden plaatsgevonden zonder dat dit openbaar was gemaakt, en wees op een tegenstrijdigheid die hij verontrustend vond: sommige ballingen hadden in het buitenland asiel gekregen door de ontberingen te beschrijven die ze in Tibet hadden ondergaan, en waren later toch weer teruggegaan.
Andere leden brachten reizen ter sprake die verband hielden met wat zij „Verenigd Front-activiteiten“ noemden, het al lang bestaande systeem van de CCP om diasporagemeenschappen, religieuze leiders en buitenlandse sympathisanten voor zich te winnen. Zij vroegen ook welke gevolgen er te verwachten zijn voor Tibetanen die, eenmaal terug van hun bezoek, in het openbaar spreken over wat zij hebben meegemaakt.
Kunga Tashi drong er bij reizigers op aan om voorzichtig te handelen en ervoor te zorgen dat hun aanwezigheid in Tibet hen niet tot instrumenten van Chinese propaganda maakt. Hij kwam hier meer dan eens op terug en vroeg Tibetanen zich ervan bewust te blijven dat hun bezoeken voor politieke doeleinden kunnen worden misbruikt. Iedereen die buiten de Chinese grenzen te maken krijgt met druk of intimidatie door Chinese autoriteiten, zei hij, moet dit aan zijn departement melden. Gedocumenteerde gevallen van grensoverschrijdende onderdrukking, zo legde de minister uit, stellen de CTA in staat de zaak onder de aandacht van de betrokken regeringen te brengen en passende maatregelen te nemen.
In de handen van de CCP kan het bezoek van een zoon aan zijn moeder veranderen in een foto in een brochure waarin het ‘nieuwe Xizang’ wordt geprezen. Voordat ze hun koffers pakken, vragen de autoriteiten in ballingschap de Tibetanen hier rekening mee te houden.
Geef een reactie