Terwijl cultuur en jeugdzorg worden uitgekleed en er een miljard wordt bezuinigd op onderwijs, gaan de militaire uitgaven over de kop: we geven inmiddels meer uit aan wapens en krijgsmacht dan in 1987, het hoogtepunt van de Koude Oorlog.
In 2025 groeit de Nederlandse defensiebegroting naar 22 miljard euro en in 2027 zou dat 24 miljard moeten worden. Dat is ruim een verdriedubbeling ten opzichte van 2016 (8,3 miljard euro). Sinds het presidentschap van Trump en, vooral, sinds de Russische militaire invasie in Oekraïne, wordt angst gebruikt om de snel stijgende militaire uitgaven te rechtvaardigen. ‘Voor Nederland en onze bondgenoten stapelen de dreigingen zich op.
De nietsontziende Russische agressie, maar ook een assertiever China en terreur aanjagend Iran, bedreigen onze veiligheid,’ schrijven onze minister en staatssecretaris van Defensie in de Defensienota 2024. De Nederlandse vertegenwoordiger bij de NAVO doet er nog een schepje bovenop en beweert: ‘We zitten in een schemergebied tussen vrede en oorlog.’ Commandant der strijdkrachten Eichelsheim waarschuwt dat we voorbereid moeten zijn ‘als de strijd zich verplaatst van voorpagina’s naar voordeur.’ Deze heren weten: als je iets maar vaak genoeg herhaalt, wordt het vanzelf politieke realiteit. Vooral de angst voor ‘de Russen’ wordt flink aangewakkerd. ‘Poetin stopt niet bij Oekraïne’ is bijna een standaardfrase bij elke verhoging van militaire uitgaven.
