“Ikzelf heb nooit gezegd dat ik de Dalai Lama was.”
Thailand
Hans van Willenswaard – Het mysterie van de Zwarte Tulp (1) -bollengekte
In de serie Het mysterie van de zwarte tulp doet Hans in tien afleveringen verslag van zijn ervaringen en werpt hij een blik op de toekomst van het tulpenboeddhisme. Lukt het om een boeddhistische zwarte tulp te kweken?
Leven in Thailand – Kijk eens naar het vogeltje
De geschiedenis herhaalt zich. Zes jaar geleden merkten we dat de munia’s in een nestje vlakbij ons terras de kleintjes niet meer kwamen voeren. We schreven daar indertijd al eens een blog over. Kort geleden was er iets soortgelijks aan de hand. Er zijn hier vaak hele lokale, korte stormen. Soms waait het dan onvoorstelbaar hard, maar de laatste jaren hebben we geen extremen meer meegemaakt. Niettemin kan het toch eventjes stevig waaien, en na een zo’n ministorm lag er een munianest op de grond. We hebben er een camera bijgezet om te kunnen zien of de munia-ouders hun kinderen nog kwamen voeden, maar dat bleek niet het geval. En zo hadden we dus ineens weer twee muniababies te verzorgen.
Human Rights Watch – Thailand moet weerstand bieden aan Chinese druk om dissidenten uit te zetten, ondanks hun vluchtelingenstatus
Hoewel Thailand geen ondertekenaar is van het Vluchtelingenverdrag van 1951, benadrukte HRW dat Bangkok gebonden blijft aan het internationale beginsel van non-refoulement op grond van het VN-Verdrag tegen foltering en de Thaise anti-folterwet van 2023, die het verbieden om personen terug te sturen naar landen waar zij worden blootgesteld aan vervolging of foltering.
Thailand – negen boeddhistische monniken omgekomen na aanrijding auto bestuurd door 11-jarige jongen
De monniken waren op pelgrimstocht naar de provincie Ubon Ratchathani toen het ongeluk gebeurde. Vijf monniken waren op slag dood. De vier anderen overleden in het ziekenhuis. Drie monniken verkeren in kritieke toestand.
Boeddhistische doeners en denkers, de serie 68
Tijdens een vakantie in Thailand zag ik het levende boeddhisme: monniken in oranje gewaden, tempels, stoepa’s, ceremonies. Het voelde als een warm bad. In een gesprek met een monnik zei ik opeens: ik ben ook boeddhist. Ik wist het zeker. De monnik keek wat sceptisch: geloof je in reïncarnatie? Ja, zei ik. En toch niet in die rare boddhisattva’s? Ik denk van niet, zei ik. De monnik lachte.
De grofste misdaden van Nederland overzee
In de Europese koloniën bestond een tekort aan Europese vrouwen. In 1808 viel het de gouverneur-generaal van Nederlands-Indië Daendels op dat alle functionarissen waren getrouwd met niet-Europese vrouwen van gemengd bloed of ongetrouwd samenwoonden met een Aziatische vrouw. J.P. Coen stelde voor christelijke gezinnen te laten emigreren, vergezeld van honderden weeskinderen. Het werd nooit een succes. De overheid besloot de bevolking van Batavia te versterken door in Zuid-India en elders jonge vrouwen te kopen en door te verkopen aan ‘trouwlustige mannen’.
Waarom het dagelijks leven in Thailand mij blijft inspireren
Alex Brandt: ‘Tijdens mijn bezoeken aan Thailand valt mij telkens weer op hoe zichtbaar waarden als respect, vriendelijkheid en verdraagzaamheid zijn in het dagelijks leven. Niet alleen in tempels of tijdens religieuze ceremonies, maar juist in kleine dagelijkse ontmoetingen. Als Nederlander kijk ik daar soms met verwondering naar. Niet omdat Thailand een perfect land is, maar omdat de manier waarop veel mensen met elkaar omgaan mij blijft inspireren.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (37)
Sasa: ‘Hoe ik Long Pi Thanitsalow werd, hij die goed staat en praat. Die naam kreeg ik tijdens mijn initiatie door de Long Po van Koh Lan.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (20)
Sri: ‘Niet dogmatisch in de beoefening, de meditatie of zelfs de traditie.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (7)
Martine Olthof: ‘Naarmate de jaren verstreken werd ik steeds depressiever. Ik kon niet goed dealen met het leven in het individualistische Nederland waarin prestatienormen en status hun stempel drukten. Ik raakte verder verstrikt in mijn neerslachtige gedachten en begon allerlei angsten te ontwikkelen.’
Leven in Thailand – Gênant
Hoewel onze tank nog bijna vol zit, beseffen we goed dat die snel leeg kan zijn als we in ons normale ritme doorrijden. Er staan op korte termijn twee afspraken in Chiang Mai in de agenda, waarmee we de helft van de tankinhoud er al doorheen zouden jagen. En hoe lang het duren gaat durft niemand te voorspellen. Dus rantsoeneren we onszelf maar op maximaal één ritje naar Lampang per week, waar we dan vrienden ontmoeten combineren met het inslaan van boodschappen voor een week. Daarmee zouden we het een maand of 5 moeten redden en daarna is de temperatuur normaal gesproken wat meer fietsvriendelijk. Maar ook dat is tegenwoordig allerminst zeker meer.
