De zwervers die ik ’s avonds en ’s nachts tref in de daklozenopvang, zie ik overdag ook wel in de plaatselijke vestiging van het Leger des Heils. Sommigen zijn ook daar druk, anderen slapen met het hoofd op tafel. Over de begeleiding en de bewaking in de daklozenopvang, wordt weinig gepraat. Het verandert niets. Ik denk dat mijn stapelbed in de daklozenopvang mijn laatste gesubsideerde matras op deze wereld is.
rolstoel
Peter – Mediteren na amputaties
Ook invalide mensen kunnen mediteren. Toen ik veertien jaar geleden in een rolstoel belandde, probeerde ik de eerste jaren wel eens volgens de zenmethode te mediteren die ik toen al lang kende. Maar met geamputeerde benen vijfentwintig minuten in een rolstoel mediteren met een rechte rug en gevouwen handen leidde tot serieuze rugklachten.
Ontoegankelijke boeddhistische centra – velen buitengesloten
Duizenden mensen met fysieke beperkingen worden van het bijwonen van bijeenkomsten in boeddhistische centra buitengesloten, doordat de gebouwen waarin ze plaatsvinden bijvoorbeeld geen liften hebben.
Duizenden buitengesloten door ontoegankelijke boeddhistische centra
Boeddhistisch leraar Vidyamala Burch: ‘Ik hoorde op een conferentie een heleboel verstandige discussies over diversiteit op basis van ras en geslacht. Wat ik echter miste was de erkenning van het bestaan van mensen met een fysieke beperking.’
