‘Even na twaalven werd hij erg zenuwachtig, toen was er gepind. Ze zouden niet meer terug komen, hij stond er alleen voor. Hij wilde me opnieuw knevelen, ik moest mijn handen naar voren steken. Ik dacht, ja, maar dan ben ik hulpeloos. Ik ging in de meditatie zit en dacht na. Werd erg rustig. Als in een vertraagde film sprong ik op hem af. Zijn pistool lag op tafel. Het was nu of nooit, ik wilde vrij zijn, als de anderen zouden terug komen wist ik niet wat er zou gebeuren. Hij gooide mij op de grond en weer sprong ik op hem af. Stompte hem tegen de tafel aan. Hij draait zich om, pakt zijn telefoon en pistool en loopt naar buiten. Hij rechts, ik links. Bij de buren is de politie gebeld.’
delen
Wat niet te automatiseren is.
Er hangt iets in de lucht.
Geen acute ramp, geen duidelijke vijand, maar een diffuus gevoel dat we de richting kwijt zijn. Veel mensen herkennen het: onrust zonder duidelijke oorzaak, vermoeidheid die dieper zit dan slaaptekort, een leegte die blijft. Alsof het innerlijk kompas hapert.
Europeanen zullen moeten wennen aan delen rijkdom met anderen
De Europese landen danken hun welvaart ook aan hun koloniale uitbuiting en slavenhandel in het verleden. Ook Nederland heeft hiervan ruim geprofiteerd.
VrijdagZindag – lichte jeuk
Curieus: de laatste tijd is mijn werelddeel opgeschoven van het centrum van de wereld naar de marge, van de hoofdrol naar een bijrol. Europa is de tovenaarsleerling die wereldwijd een kunstje uithaalde, en nu niet goed raad weet met wat hij heeft aangericht.
Leven in Thailand – Geven en delen, hoe doe je dat?
Het is eigenlijk niet zo heel ingewikkeld met dat geven en delen. Hier in Thailand merken we vaak dat mensen nog steeds opgroeien met de boeddhistische leefregel dat, als je iets goeds doet voor een ander, dat je dan iets goeds doet voor jezelf, voor je eigen karma. Daar wordt hier misschien niet eens zo diep over nagedacht, dat is ‘gewoon’ een gegeven.
Het jaar 2021 – dag 105 – goelag archipel
Dit is een overval.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Onbewuste programmering
Onze ouders deelden hun visie op de wereld met ons. Hun emoties, hun trauma’s, hun verhalen en concepten werden aan ons doorgegeven. We zijn ons er als kind niet van bewust dat het slechts hun visie is en niet noodzakelijkerwijs de realiteit dekt. Als kind slaan we hun informatie als feitelijk op.
De rijkdom van het delen
De ander lijkt niet te bestaan.
