De zwervers die ik ’s avonds en ’s nachts tref in de daklozenopvang, zie ik overdag ook wel in de plaatselijke vestiging van het Leger des Heils. Sommigen zijn ook daar druk, anderen slapen met het hoofd op tafel. Over de begeleiding en de bewaking in de daklozenopvang, wordt weinig gepraat. Het verandert niets. Ik denk dat mijn stapelbed in de daklozenopvang mijn laatste gesubsideerde matras op deze wereld is.

