Laatst werd ik op straat aangesproken door een pastoor die me niet onvriendelijk maar wel vlakaf vroeg hoe ik in een rolstoel was beland. Nou heb ik het om mij moverende redenen niet zo op roomse zwartrokken, maar de eerwaarde kwam oprecht op me over, dus ik deed mijn verhaal. Tot mijn hilariteit zei hij vervolgens dat hij een preek aan me ging wijden in zijn kerk. Zijn toon was waarachtig, dus ik gaf hem mijn zegen.

