De NS zet bussen in. Hoera! Het is altijd fijn als de NS bussen in zet. Er ontstaat een knus schoolreisjes sfeertje onder de passagiers, de route voert langs onbekende plekken dicht in de buurt. Op weg naar de zendo, een klasje over onderzoek en betekenis van de Kai. De voorschriften, zoals Nico zegt: dat wat er was vóór er iets geschreven werd. Leefregels, intentieverklaringen die rust in je leven kunnen brengen, rust om te zitten. En als je zit, ontstaat er ruimte voor inzicht.
Alles is best veel
Ik zit omdat ik verlicht ben, niet omdat ik dat wil worden. Verwachtingen en ideeën over verlichting worden daarmee losgeweekt en flard voor flard achtergelaten.
Laat niets werken
Niets werkt. Wat ik ook doe, laat, probeer, streef, praat, schrijf – niets werkt. Niets is opgewassen tegen dit mysterie dat leven heet, dat de dood is.
Vriendjes met magere Hein
Dat is wel een beetje een ding van de dood. Ook al zie je het van mijlenver aankomen – en wie ziet dat niet? – toch is het altijd onverwacht. Wij boeddhisten denken vriendjes te zijn met magere Hein. Leven, dood, karma, het wiel draait maar door. We zitten op ons kussen en zien het draaien en stagneren. En weer draaien.
Het roze tegeltje
We bouwen allemaal onze eigen smetteloze, witte huizen. Veilig, solide, overzichtelijk als bescherming voor het leven dat altijd maar oncontroleerbaar doet wat het niet laten kan. En in ieder leven lonken roze tegeltjes, bijna onvindbaar maar altijd voelbaar.
Rots
Razend werd ik. Lazer op met je ongepast getimede inzicht! Ik wilde geen inzicht en geen troost, ik wilde alleen maar een eeuwig levend broertje. En nu, op een nacht vijf jaar later, droom ik van de dood die ineens weer actueel en om me heen is. Opnieuw ben ik rots, iemand moet het doen.
Kanzeon galore!
En ineens vult Kanzeon de zendo. Haar duizend armen gevuld met evenzovele dennentakjes staat ze groots als een boom in de zendo, reikt tot in alle uithoeken en verder, de wereld omvattend.
Rottig bolletje
De avondzit is het allerergste. Die van half acht tot negen. Lopend naar de zendo besluit ik vriendschap te sluiten met het rottige, grijze bolletje anders ga ik dit niet volhouden.
Noblesse oblige
Ik wist even niet wat ik ermee aan moest, met al die meningen rond Rients Ritkes. Daar blijf ik buiten, nam ik me voor. Buiten de zich heftig ontwikkelende discussie rond een, blijkbaar zelfverklaard, zenmeester.
Rupsen en tomatenpuree
Het riep bij mij de vraag op: wat beoefen ik eigenlijk als ik op mijn kussen zit? Concentreer ik me ergens op? Niet echt. Niet eens op mijn ademhaling. Ik zit gewoon.
Wat je ziet, ben je zelf
Vandaag krijgt hij geen hondenbrokjes, de hond is dood.
Voorschrift #1
Als boeddhist heb je het maar gemakkelijk. Je hebt een setje gedragsregels en als je je daar aan houdt, ben je een goed mens.
