we zijn experimenten in een project
Poëzie
Ksaf – het lijden begint
Waar bleef het verband?
Paul van der Velde over de schoonheid van boeddhistische poëzie
‘Schoonheid is het besef van de eigen logica van het andere. We worden de eigenheid van het andere gewaar: direct, in een ervaring, en niet door haar te beredeneren. In een waarneming brengt Schoonheid het andere nader in zijn eigenheid.’
Roerloos langs de rietzoom
…
Toewijding
Het is nog niet over…
Afwerpen
Zen schept geen stilte.
Het ongemak
Zelfs de boeddhisten zijn niet positief.
Dans die het heelal omkranst
Laten we dansen en de schepping vieren. Laten we dat vooral doen en daarbij niets en niemand buitensluiten.
Zeshin – Verdwaald in de krochten van de geest
In mijn boekenkast vol boeken
Op het wereldwijde web
Ik heb eindeloos lopen zoeken
Naar het antwoord wat ik niet heb.
Compassie
Een dominee hield elke week
een donderende donderpreek
Gat in de straat – poëzie over ellende en hoop
Marijke van Geest: ‘Al schrijvend ontdekte ik de grootste gemene deler. Het thema dat de gebeurtenissen met elkaar verbond was een gevoel van vervreemding, een ontheemd zijn.’
Lise Lotje Langelijs
En plotseling roep je Sesam Open
Maar er gebeurt nada niks
Nieuwe poëziebundel van Marijke van Geest
De opbrengst van de bundel komt geheel ten goede aan VluchtelingenWerk Nederland.
Mijn geliefde, Kannon
Maart, april, mei, Ik ben haar deelgenoot
Nalatenschap
…
Mysterie in een aandachtige aanwezigheid
Ik vergeet nooit mijn eerste zendag in de Harp te Izegem. Geen omhaal van woorden. Geen lange beschouwingen
Ryokan – Grote Dwaas
Ryokan was een boeddhistische zen monnik, maar hij verliet het klooster en leefde een groot deel van zijn leven als kluizenaar. Hij bedelde om eten en woonde in een kleine hut.
Kunstenfestival Watou 2015 – ‘In de luwte in de tussentijd.’
De tijd tikt de uren van de klok
