een avondbui
eenden rennen rond het huis
kwakend
Takarai (Enomoto) Kikaku (1661-1707)
Kikaku was een van de belangrijke leerlingen van Bashō. Zijn haiku’s zijn intelligent, humoristisch en er spreekt vaak een verbondenheid uit met oud-Chinese poëzie. Een voorbeeld hiervan is een haiku die gebaseerd is op een 4e/5e-eeuws Chinees drinklied. Hij staat in Gedachten over een haiku, nr. 13.
In ‘t avondzonlicht
fladdert door de stadsstraat heen
een stille vlinder
Of de haiku over de eenden ook gebaseerd is op Chinese poëzie is mij niet bekend. De enige link met China die ik kan bedenken is dat het hier om Chinese loopeenden kan gaan, ook wel Indische loopeenden genoemd. Dat is een Zuidoost-Aziatisch eendenras dat rechtop loopt.
Een reden waarom ik vermoed dat het hier om loopeenden gaat, is dat Nederlandse eenden meer waggelen. Loopeenden kunnen sneller rennen.
Kikaku’s eenden rennen kwakend rond het huis. Loopeenden staan erom bekend dat ze nogal rumoerig zijn. Ze kunnen zoveel lawaai maken met hun gekwaak dat ze zelfs overlast bezorgen aan de buren.
En dat ze in een hevige bui na een warme dag kwakend rondrennen is ook wel komisch. Loopeenden houden van water, dus die bui was waarschijnlijk heel welkom. Het lijkt alsof ze hun plezier uiten door met veel lawaai rond het huis te rennen.
Zoals zo vaak zie ik ook in deze haiku een overeenkomst tussen de beschrijving van een 17e-eeuwse situatie en onze tijd. Alsof de tijdloze haiku de tussenliggende eeuwen overbrugt. De eenden die Kikaku hier beschrijft hadden ook nu rond kunnen rennen.
Ik kan me sinds de hittegolven van deze zomer trouwens helemaal verplaatsen in de eenden uit deze haiku. Na een bloedhete dag, tijdens een avondbui, luid kwakend rond mijn huis rennen. Heerlijk!
Geef een reactie