ochtendkoelte
de jonge monnik reciteert de soetra
op heldere toon
Masaoka Shiki (1867-1902)
Herfst is populair bij haiku-dichters. Het is het koele seizoen dat de zomerhitte vervangt. Waar de lucht trilt boven het land en een zachte waas veroorzaakt op hete zomerdagen, is zij koel en helder in de herfst.
William Scott Wilson beschrijft in “The Illustrated Book of Japanese Haiku” hoe de herfst de tijd was om rijst te oogsten. Het was ook een nieuw begin, van het stro werden nieuwe regenjassen en sandalen gemaakt.
En het was in het herfstseizoen dat de oude haiku-dichters pelgrimstochten en wandelreizen ondernamen. Zoals Bashō die een lange voettocht aflegde in 1689 door het noordoosten van Japan. De teksten die hij schreef tijdens deze reis zijn vertaald en ingeleid door Jos Vos in “De smalle weg naar het verre noorden”.
De herfst en de wandelreizen nodigden uit tot eenzaamheid en zelfreflectie. Wat weer prachtige haiku’s opleverde. Zoals deze van Masaoka Shiki.
Shiki gebruikt hier seizoenswoorden die in haiku’s verwijzen naar de herfst, zoals de koelte van de ochtend. De heldere toon verwijst naar de heldere maan.
Er spreekt vriendelijkheid uit deze haiku, en blijheid. De jonge monnik reciteert met plezier. Zijn stem klinkt helder en hij spreekt de woorden duidelijk uit. Het seizoen van de hitte is voorbij en het is heerlijk koel in de ochtend. Daar krijgt hij energie van.
Geef een reactie