Ik zag zondag volwassen mannen in het openbaar huilen om het verlies van Feyenoord. Een vrouw huilde in de badkamer.
Ik ken een Rotterdammer die, als hij in Amsterdam voor zijn werk is, en langs de Johan Cruijff Arena rijdt. zijn blik afwendt omdat hij de aanblik van dat stadion niet verdraagt.
Ik ken iemand, een import Rotterdammer, een Spartaan, die zegt dat sommige Spartanen alleen maar naar de Kuip gaan als het stadion in brand staat.
Mijn kleinzoon van zeven, een jonge Feyenoord supporter, mocht afgelopen zondag- als enige Nederlander, wel even de kampioensschaal aanraken toen hij nog voor aanvang van de wedstrijd in het Feyenoordstadion was. Hij ging ook op de foto met Lee Towers.
Komende zondag is er een noodverordening van kracht in Rotterdam. Er is ook een drankverbod op de openbare weg en in de area’s waar de supporters samen komen.
Mijn vader was een Spartaan, een supporter van Feyenoord en een liefhebben van het spel van Excelsior. Hij verkeerde nooit in levensgevaar. Toen.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord.