Zo voor de kerst wordt in de media en in advertenties weer heel wat vertier voorgesteld als het geluk bij uitstek. Nu heb je daar heel veel soorten van, dus kies maar uit. Eén ervan bestaat uit het eindelijk eens eraan toekomen de vaktijdschriften van ‘jouw club’ grondig te lezen. Niet wegleggen voor na Nieuwjaar, want dan komt het toch niet van.
Deze tip trek ik mijzelf ook aan. En als lid of donateur van diverse organisaties heb ik het een en ander voorhanden. Nederland is een rijk land als het gaat om vaktijdschriften, inclusief die van organisaties van zorg en welzijn. Vooral voor de in de natuur geïnteresseerde ‘amateur’ en de milieuactivist bestaan er veel goede verhelderende stukken en achtergrond materiaal.
Als je je inderdaad ‘stort’ op de bladen is er dus veel te vinden en kun je daarnaast nog op internet alles terugvinden. Maar juist dat is minder leuk. Een goed geredigeerd blad is vaak diepgaand, mooi opgemaakt enzovoort. Dan ben je na een poosje uitgelezen en kieper je de bladen weer in de ‘leesbak’ of iets dergelijks.
En dat is jammer. Wordt een kritisch opbouwend natuurblad maar één keer gelezen? De buren, hebben die ook geen belangstelling? De gedachten zijn nuttig om langer bij stil te staan. Je kunt je een land of maatschappij voorstellen waarin de mensen louter individueel de bladen bekijken en lezen. Maar ik kan me daarentegen ook een ‘community’ voorstellen waar mensen elkaar aanspreken op wat hen beweegt, wat ze daarvoor moeten weten en wat ze ermee kunnen doen. Dat levert minimaal een gezelliger beeld op. Een goed idee? Werkt zoiets? Kun je meer lezen stimuleren? Gewoon bij ‘uitgelezen’ het blad doorgeven aan een geïnteresseerde?
Natuurlijk werkt zoiets nooit overal op precies dezelfde manier. Maar vooral tijdschriften van belangenorganisaties bestaan er in veel soorten en maten, én kwaliteiten. Zelf heb ik daar ook voorkeuren in gekregen in de loop der jaren. Zo bevalt ‘Down to earth’ van Milieudefensie me zeer vanwege de uitgekiende mix van aandacht voor de samenhang van theorie en actie-praktijk. Of neem ‘Mens en natuur’ van IVN, veel aandacht voor het belang van natuureducatie. Of het blad ‘Wadden’ van de Waddenvereniging, dat al vrij lang bestaat. Daardoor wordt een geschiedenis van strijd voor bepaalde aspecten over een heel lange periode zichtbaar.
Dit zijn slechts drie voorbeelden, een fractie van wat bestaat, het vele keurig gedrukt op papier. Wat dat betreft kent de lelijke destructie van ons milieu wel erg mooie strijders voor zijn behoud. En voor de liefhebber van nog meer theorie is ook op het vlak van de natuurfilosofie laatste decennia veel nieuws verschenen.
Het eenvoudige goede idee hier – De gelezen bladen weer doorgeven aan buren en bekenden – doet niets af van het feit dat heel veel digitaal ontsloten is, maar de kleurrijke en goed gepresenteerde inhoud van de tijdschriften moet ook behouden blijven. Deze aandacht kan met beperkte middelen waarschijnlijk wel een stuk groter worden.
Deze blog wordt opgedragen aan de vele organisaties en personen die zich momenteel in woord en daad inzetten tegen de mensen bedreigende opwarming en voor de redding van de mensen van Gaza, jong en oud.
