De christelijke basisschool Juliana van Stolbergschool in Hoogeveen in Drenthe heeft vanaf nu een gelukswerker. Want als er ballast zit in je hoofd, is er geen ruimte voor een rekensommetje, vinden ze daar.
Het is een initiatief van Sigrid Hartman, directeur van de school en ondersteund door haar bestuurder en directeur van de Stichting Welzijnswerk in Hoogeveen. Maar al te vaak zag Hartman ’s morgens kinderen boos of ongelukkig zonder eten de school binnen komen die best wel wat ondersteuning konden gebruiken. Vorige maand begon Bart Pijper als gelukswerker op Hartmans school.
De Juliana van Stolbergschool ligt in de Verzetsbuurt, omringt door sociale huurwoningen. Er is armoede in de wijk, er zijn de nodige multiprobleemgezinnen: scheidingsproblematiek, eenoudergezinnen. Hartman: ‘‘We komen met veel problematiek in aanraking. Deze kinderen hebben iets anders nodig dan alleen lesstof.’
Zij zegt dat je als school niet de problemen de problemen van de hele wereld op je schouders kunt nemen. Maar júist met de inzet van de gelukswerker trekt de school een grens, zegt Hartman. ‘De leerkracht kan zich weer richten op zijn taak, onderwijs geven. Het kind heeft de ruimte om zijn verhaal kwijt te kunnen. De gelukswerker slaat een brug tussen de leefwerelden van het kind: buurt-school-thuis.’
Bart Pijper zal 24 uur per week in de school aanwezig zijn. Hij ziet de kinderen en kan hen aanspreken, maar een leerkracht kan de gelukswerker ook vragen eens op een leerling af te stappen. Daarnaast is Pijper zichtbaar in de wijk.
De gelukswerker wordt betaald door scholenkoepel PricoH en Stichting Welkzijnswerk. Pijper kan direct in actie komen als er iets nodig is. Bovendien is er een klein budget om met een gezin een kopje koffie te gaan drinken, een ijsje te eten. Hartman: ‘We hebben niet de illusie dat we de armoede kunnen wegnemen, maar we kunnen wel zorgen voor kleine momentjes dat het beter is.’
Het project loopt een jaar. En ze weet: geluk laat zich niet meten. Daarom wil de directeur het komende jaar heel graag bewijzen dat werken aan geluk een heleboel kanten op werkt: dat het kinderen de rust geeft om te kunnen leren én dat een gelukswerker kan voorkomen dat kinderen worden doorverwezen voor ernstiger (en duurdere) zorg. ‘Daarom ook zorgen we voor ‘poreuze randen’ in de financiering: we willen grensdoorbrekend zijn. Wij zijn als school niet op onszelf staand, wij zijn echt onderdeel van deze maatschappij, we moeten het samen doen.’
