Het boeddhistisch centrum Maitreya Instituut in Loenen organiseert dit najaar van 22 tot en met 25 november een zeer bijzondere retraite. Een uitwisseling tussen de vrouwelijke soefi meester Nur Artiran-in de traditie van Rumi, en de Tibetaans boeddhistisch monnik Losang Gendun. Zij gaan in dialoog over het thema ‘compassie’.

De locatie is de traditioneel Tibetaans ingerichte tempel In Loenen. Dansende Derwishen, boeddhistische mantra recitatie, Islamitische gebeden en  meer. Het centrum hoopt met deze interreligieuze dialoog een bescheiden bijdrage te kunnen leveren aan de tolerantie, wederzijds begrip en respect; een belangrijke basis voor vrede in de wereld.

De dialoog tussen het islamitisch soefisme en het Tibetaans boeddhisme vindt niet plaats door middel van een theologisch debat, maar door middel van het delen van spirituele praktijken en de banden van vriendschap. Samen gaan ze aan de slag met boeddhistische meditatie, soefi-overpeinzingen, mantra- en dhikr recitatie, discussies, aspiratiegebed en devotioneel ritueel om ons hart open te stellen voor de ander.

Sheika Nur wordt begeleid door een groep van tien bekwame muzikanten en Derwishes wil de heilige muziek en dans uitvoeren vanuit deze mystieke en heilige traditie.

Thema van de retraite

Mededogen is de poort naar transcendentie, door ons onder te dompelen in de oceaan van het leven. Naast passieve empathie dwingt mededogen ons om onze verdediging te laten vallen, diep te reiken in de gevoelens van onze medemensen, en actief te werken voor hun welzijn. Het is de weg naar goddelijke toestanden waarin de geest grenzeloos en briljant wordt. Mededogen is de oorspronkelijke reden voor het ontstaan van de wereldreligies, zoals het ons als mensen bindt. Het is het kloppend hart van de grote spirituele tradities en ontmoetingsplaats voor dialoog tussen hen.

Echt medeleven strekt zich uit over alle scheidslijnen heen, of het nu gaat om religieuze gezindheid, politieke of seksuele geaardheid, geslacht, atheïst of agnosticus. Daarom willen Nur en Gendun iedereen die van het trainen van zijn hart houdt uitnodigen om zich bij hen te voegen in spirituele vriendschap. Samen kunnen we zowel onze unieke verschillen als onze menselijke eenheid vieren, en elkaar royaal verrijken door het beste wat we te bieden hebben.

Nur over compassie. ‘Mededogen dompelt ons onder in de diepten van het leven zelf en is een deuropening die ons tot transcendentie leidt. Het gaat verder dan passieve empathie door het verlagen van onze verdediging. Het drijft ons om actief te werken aan het bereiken van de diepste gevoelens van anderen en bij te dragen aan hun welzijn. Mededogen is de meetbare staat van zijn waar de volmaaktheid van de menselijke geest wordt bereikt, en een noodzakelijke weg die leidt naar de spirituele post van goddelijk gezag. Mededogen is de reden voor het ontstaan van wereldreligies omdat het mensen verenigt. Mededogen bevindt zich in het hart van spirituele tradities, het is op dit brandpunt dat ze samenkomen om de dialoog aan te gaan.

Het woord compassie betekent vriendelijk zijn, medeleven, medelijden en zorg hebben voor het lijden of ongeluk van anderen; rekening houden met anderen, anderen vergeven door woede een halt toe te roepen of verontwaardiging te uiten. Bovendien zijn mededogen en verfijnd gedrag de belangrijkste kenmerken die mensen onderscheidt van dieren. Dat gezegd hebbende, ervaren dieren ook gevoelens van medeleven, vriendelijkheid en sympathie. Een mens moet daarom in staat zijn tot meer onderscheidingsvermogen om een dieper gevoel van medeleven te manifesteren. Zonder het gevoel van dualiteit te voelen, is de eerste stap het bedenken van andermans welzijn, comfort en gemoedsrust. Menselijke ontwikkeling wordt niet gemeten door technologie, maar door mededogen.

Losang Gendun over mededogen: ‘De Boeddha bracht 45 jaar van zijn leven door met iedereen die hem zou horen, dat spirituele vrijheid en menselijke perfectie mogelijk zijn. Als jongeman werd hij gedwongen door het besef dat alle levende wezens kwetsbaar zijn voor lijden om een manier te vinden om hen naar veiligheid te leiden. Hierin liet hij zien dat de weg waarmee we volledig mens worden begint met mededogen, en dat deze diepe genegenheid ons op ons pad kan voeden. Het leven is geen verzameling van individuele dingen, maar deelname aan een groot web van onderlinge afhankelijkheid. We hebben anderen nodig om in elk opzicht van ons wezen te bestaan, verzorgd en gevoed te worden. Maar het is de blindheid voor de manier waarop we verweven zijn die zoveel schade toebrengt aan onszelf en onze medeschepselen. Mededogen is daarom niet alleen de diepste uitdrukking van onze natuur, maar ook de weg naar onze vrijheid.’

Nur Artıran is een autoriteit op Mevlânâ Jalâluddîn Rûmî en zijn werk. Ze is onderzoeker, schrijfster, geleerde en pedagoog op het pad van Rûmî. Vanaf haar kindertijd trainde ze voortdurend bij verschillende Sûfi-meesters. Haar eerste islamitische werk over mystiek was in 1983 gebaseerd op Niyaz-i Mısrî’s Diwân (verzamelde gedichten). Jarenlang was ze assistent van haar spirituele meester Şefik Can (1909-2005), die “Sertârik” (Het hoofd van de Mevlevî Sheikhs) en “Mesnevîhan” (Iemand die officieel bevoegd was om de Mathnawî te onderwijzen) was.
Losang Gendun is een Nederlandse boeddhistische monnik. Eerder werkte hij in de IT-sector, vluchtelingenorganisaties en commercieel management.
Twintig jaar lang beoefende hij het boeddhisme van Theravada, met inbegrip van de traditie van Sayadaw U Pandita, voordat hij in 2006 monastieke wijding pleegde in de Tibetaanse Gelug-traditie. In Nalanda, een FPMT-klooster in Frankrijk, voltooide hij acht jaar boeddhistische filosofiestudies en trainde hij onder verschillende leraren zoals de Dalai Lama, Geshe Losang Jamphal, Ganden Tripa Losang Tenzin rinpoche en Lama Zopa rinpoche.
Gendun geeft al jaren les in Nederland, Frankrijk, Monaco en de VS en leidt retraites in zowel Mahayana als Theravada meditatievormen. Hij is actief in interreligieuze en interreligieuze communicatie en onderhoudt nauwe relaties met verschillende benedictijner kloosters, de Internationale Soufie Alawiyya organisatie en Mevlevi Orders in Turkije.
Gendun bracht meer dan drie jaar op retraite door in zowel het FPMT als het Pa Auk Tawya Bosklooster in Birma (Myanmar). Sinds 2017 vestigt hij zich in Amsterdam als leraar aan het Maitreya Instituut waar hij het Tibetaans Mahayana boeddhisme onderwijst in een hedendaagse context. In zijn vrije tijd verkent hij het relatief nieuwe veld van de ‘fusionfilosofie’, die streeft naar een dialoog tussen boeddhist en westerse filosofie.

Categorieën: Nieuws
Tags: , , , , , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

1 reactie op Soefi en boeddhisme ontmoeten elkaar in Loenen

  1. G.J. Smeets schreef:

    “We leven in 2018. De boodschap van de Boeddha heeft dat (Oosterse) gedoe helemaal niet nodig.”

    Spijker op de kop. Voorbeeld: eergisteren is de dichter/schilder Armando overleden (kun je googlen). Die man heeft zijn lange werkzame leven met ijzeren discipline en monnikengeduld gewijd aan het begrijpen van de dood en van het gedoe waarin mensen – wij dus – verwikkeld zijn. Armando’s werk is pure dharma en ontdaan van Oosters of Westers gedoe. Hier een gedicht van hem:

    “Ik probeer me te verbergen, toch kwam ik
    te voorschijn,
    ik wilde me onzichtbaar maken, ik zocht
    een uitweg,
    ik dacht dat ik onvindbaar was, toch bleef
    ik waar ik ben,
    ik was de laatste die mezelf zag,
    die mezelf zag.

    sindsdien,
    ben ik de man die spoorloos is,
    die met harde hand verwijderd is, die
    verdwenen is, vermist,
    ik heb niets meer van mezelf vernomen.”

Menu