Net als ik en net als jij.
Vergankelijkheid kent geen tijd
Alles gaat voorbij. Niet alleen je gedachten, ook het leven dat je vergeefs mores wilt leren en waarvan je vergeefs de kunst wilt leren. Vergeefs want, zoals meester Nitwit aan het begin van dit boek al aangaf, leven is geen kunst, geen kunstje en geen kunde. Levenskunst is vliegwerk, vrij alleen je val.
Het bestaan is onzeker van voor het begin tot na het eind, ontdekken we gaandeweg, meestal tegen wil en dank. Je weet nooit hoelang iets of iemand blijft. Je weet nooit wie of wat ervoor in de plaats komt. Je weet maar nooit.
Gisteren was je arm, vandaag ben je bemiddeld, morgen berooid. De zomer waar geen eind aan komt is nog niet begonnen of de bladeren vallen uit de bomen. De eerste sneeuw is nog niet gevallen of de eerste knoppen lopen uit. Je puistjes zijn nog niet ingedroogd of je tanden vallen uit.
Boeddhisten zijn geobsedeerd door vergankelijkheid, anicca, ze zien het als een van de drie bestaanskenmerken. Vergankelijkheid vergaat niet, denken ze. Hen herinner ik eraan dat heel wat zaken voor je gevoel eindeloos lang duren, met name het vermaledijde lijden, het tweede van de drie bestaanskenmerken. Denk maar eens aan een teisho, een tandartsbezoek, meditatie, een doorwaakte nacht, een sesshin, een slecht huwelijk, het achtvoudige pad, man man.
Ook van plezierige zaken mag je blij zijn dat ze een keer ophouden: dronkenschap, verliefdheid, samadhi, euforie, een parachutesprong, een nies, metta, een ritje op de achtbaan, karuna, klaarkomen. Hoe plezierig ook, je wilt er niet in blijven, ik tenminste niet.
Een oud lied: Hey ho, nobody home
Ken je de canon ‘Hey ho, nobody home’? Pas op, wie hem begint te zingen houdt nooit meer op. Drie luttele regels over blij zijn met niets, voor eeuwige armoedzaaiers een eeuwige troost.
Solo gaat hij zo:
Hey ho, nobody home
Meat nor drink nor money have I none
Yet shall we be merry
Herhaal
Voor twee stemmen:
Stem 1: Hey ho, nobody home
Stem 1: Meat nor drink nor money have I none
en stem 2: Hey ho, nobody home
Stem 1: Yet shall we be merry
en stem 2: Meat nor drink nor money have I none
Stem 1: Hey ho, nobody home
en stem 2: Yet shall we be merry
Enzovoort.
Voor drie stemmen:
Stem 1: Hey ho, nobody home
Stem 1: Meat nor drink nor money have I none
en stem 2: Hey ho, nobody home
Stem 1: Yet shall we be merry
en stem 2: Meat nor drink nor money have I none
en stem 3: Hey ho, nobody home
Stem 1: Hey ho, nobody home
en stem 2: Yet shall we be merry
en stem 3: Meat nor drink nor money have I none
Stem 1: Meat nor drink nor money have I none
en stem 2: Hey ho, nobody home
en stem 3: Yet shall we be merry
Enzovoort.
‘Hey ho, nobody home’ is de intro van ‘A Soalin’ van de folkband Peter, Paul and Mary, te beluisteren op https://www.youtube.com/watch?v=nABowLcQlHc.
Een nieuwe tekst: Hé ho, hoor je mij
Ik heb een Nederlandstalige variatie van elf coupletten gemaakt op Hey ho en die begint zo:
Hé ho, hoor je mij
Zomer, winter, alles gaat voorbij
Net als ik en net als jij
Hé ho, hoor je mij
Voorspoed, rampspoed, alles gaat voorbij
Net als ik en net als jij
Hij gaat verder met wat nog meer voorbijgaat, naar willekeur uit te breiden:
Puistjes, tanden, alles gaat voorbij
Rijkdom, armoe, alles gaat voorbij
Herrie, stilte, alles gaat voorbij
Wellust, onlust, alles gaat voorbij
Oorlog, vrede, alles gaat voorbij
Orde, chaos, alles gaat voorbij
Tweedracht, eendracht, alles gaat voorbij
Haat en liefde, alles gaat voorbij
Hoop en wanhoop, alles gaat voorbij
Bovenstaande reeks kun je solo zingen, als tweestemmige canon of als meerstemmige canon, met maximaal 11 coupletten x 3 regels =33 verschillende stemmen.
Omdat ieder couplet dezelfde begin- en eindregel heeft, kun je hetzelfde effect bereiken met 11 + 2 = 13 verschillende stemmen.
Wil je benadrukken hoe snel alles voorbijgaat, laat dan elk van de 13 stemmen simultaan precies 1 unieke regel zingen. Dan is het hele lied binnen 5 seconden gezongen – een kanon van een canon en een explosieve demonstratie van vergankelijkheid.
Omdat een optreden van 5 seconden niet te verkopen is, kan iedere stem zijn eigen regel of de hele serie ad libitum herhalen. Ik had bijna ad infinitum gezegd, maar ja, die eeuwige vergankelijkheid hè.
