Twee groepen monniken hadden ruzie om een kat. De meester greep het dier in zijn nekvel, trok zijn zwaard en riep: ‘Spreek slechts één zenwoord en ik zal zijn leven sparen.’ Een van de monniken blafte niet. Een van hen vroeg niet of de verlichte onderhevig is aan de wet van oorzaak en gevolg. Een van hen sneed geen vinger af. Een van hen schoor niet zijn baard af. Een van hen klom niet in een boom. Een van hen hield geen bloem omhoog. Een van hen waste niet zijn schaaltjes af. Een van hen haalde geen kar uit elkaar. Een van hen ging niet onbeweeglijk zitten. Een van hen sloeg geen bekers wijn achterover. Een van hen stak geen vuist op. Een van hen praatte niet in zichzelf. Een van hen sprak niet het laatste woord van zen. Origineel, dacht de meester en liet de kat lopen.

 

Deze tekst maakt deel uit van Poort 14 van Niet om door te komen! De Poortloze Poort.

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Categorieën: Hans van Dam Tags: de mind, niet-weten, Poort 14, vrijheid en zen 

Reageren is niet meer mogelijk

Menu