Bezoekers kunnen in het museum luisteren naar de verhalen over de strijd van de Tibetanen.
‘Kan ik als rooms-katholiek naar een boeddhistische gebedsdienst gaan?’
Het bestuderen van andere religies kan fascinerend zijn. Zien hoe die religies in de praktijk worden beleefd, brengt een ander niveau van inzicht en plaatst alles in het rijk van de ervaring.
Niet-weten als deconstructie van het denken
Hoe je door het gaatje kunt gaan zonder tot het gaatje te gaan.
Het jaar 2022 – dag 40 – vechtpijn
De hond en de neus.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
“Welke zijn de vijf boeien van de geest die hij niet geslaakt heeft?”
“Als je slordig kan zijn, ben je dat niet; als je de gelegenheid hebt om je over te geven aan zintuiglijke prikkels, doe je dat niet; als je valt sta je terug op, opnieuw en opnieuw en opnieuw”.
Na de dood van Thich Nhat Hanh – ‘Feit van fictie onderscheiden’- een reactie
Wat Taigu niet noemt, is dat Thích Nhất Hạnh altijd de nadruk heeft gelegd op het interzijn van alles met alles onder andere als basis voor het besef dat geen mens op zichzelf staat maar is verbonden met iedereen om hem heen, én met alles op onze aarde, als basis voor al ons denken en handelen.
‘De held moet struikelen, door het moeras van de wanhoop gaan’
Filmmaakster en dramadocent Anna Spohr heeft een passie voor mensen die buiten de boot dreigen te vallen. Haar projecten, waarin jongeren zelf de camera richten op voor hen belangrijke onderwerpen, maakt ze tot trotse helden in hun eigen levensverhaal.
Boeken – Een filosofie voor het onderweg-zijn
Waargebeurde gedachten en ongewone belevenissen van twee filosofen die liften naar Hong Kong.
De schepper als gedachte en de gedachte als schepper
Gedachten zijn scheppers. Ze baren ter plekke de instantwereld die ze, eventjes, waarmaakt.
Het jaar 2022 – dag 39 – high
Hoekie, journalist, hippie en oud-kweker van weed.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Waar is het radicale pacifisme gebleven?
Op de vraag waar het radicale pacifisme gebleven is, zijn verschillende antwoorden mogelijk. Maar duidelijk is: de pacifisten moeten er wél zijn.
‘Voor kinderen ben ik kabouter Pierelier’
‘Bij een rol hoort een bepaalde houding. Ik was op controle bij de cardioloog en die man zei met een uitgestreken gezicht: “Meneer Freijsen, ik kan niets meer voor u doen.” Hij bedoelde te zeggen dat alles goed was. Dat is humor.
