Elsbeth Wolf: ‘Regelmatig krijg ik vragen over de werking van de geest en het bewustzijn. Er bestaan metaforen voor de geest; in het oosten worden bamboescheuten gebruikt als metafoor voor een open en ontvankelijke geest. Wilgentakken zijn in het westen symbool van dezelfde buigzaamheid. Als jonge bamboescheuten buigen ook wilgentakken in alle stormen mee. Het doet denken aan een uitspraak van Confucius: “When the wind blows, the grass bows”. Als de wind waait, buigt het gras soepel mee.’
Boeddhisme
Sogenji desu: SANZEN 2
Het eerste wat ik van de Roshi leerde was ‘niet denken’. Dat is overigens iets anders dan ‘geen gedachten hebben’. Zoals ons hart gemaakt is om voortdurend bloed in ons lijf rond te pompen, zo zijn onze hersenen gemaakt om voortdurend gedachten te produceren.
In de hal van het Huis met het Puntdak
Daar vraagt Sunakkhatta, een krijger van de Licchavi-stam die later tot de orde zou toetreden en de persoonlijke verzorger van de Boeddha zou worden, aan de Verhevene of alle monniken die beweren bevrijdend inzicht verkregen te hebben dit ook terecht beweren.
Nieuw onderzoek naar de transformerende kracht van Thich Nhat Hanhs onderricht
In een recent gepubliceerd onderzoek analyseert professor Christine Wamsler in samenwerking met Plum Village de impact van Thich Nhat Hanhs onderricht via de online cursus Zen and the Art of Saving the Planet. Het onderzoek toont aan dat de innerlijke beoefening van interzijn bij ongeveer 60% van de deelnemers klimaatangst vermindert en hun veerkracht verhoogt. Door innerlijk bewustzijn te koppelen aan betekenisvolle actie, rust deze benadering mensen uit om maatschappelijke en ecologische crises duurzaam bij de wortel aan te pakken.
Boeddhabeelden – Wat de handen vertellen
Wie voor een boeddhabeeld staat, kijkt vaak eerst naar het gezicht. De gesloten ogen en de zachte glimlach trekken de aandacht. Zelf kijk ik ook graag naar de handen. Een paar vingers kunnen al duidelijk maken welk verhaal een beeld vertelt. Daarvoor hoeft u de namen van alle gebaren niet te kennen. Rustig kijken is een goed begin.
Waarom ben ik in verwarring?
Wat gebeurt er met mij? Ik ben in verwarring over wat mij overkomt. Is het echt of is het gewoon een vreemde toestand in mijn hoofd? Door wat dan ook veroorzaakt. Wat ik de vorige keer in mijn column schreef was sowieso anders dan ik gewend was over een voetbalwedstrijd te schrijven. Ik zag de wedstrijd (het spel) niet meer zoals ik dat in mijn beroepsleven als sportjournalist deed. Ik zag bewegingen en zogenaamd tactische ingrepen niet meer dan ik vroeger dacht te zien. Verklaringen van betrokkenen waren niet aan mij besteed. Ik vond het onzin.
Sogenji desu: SANZEN
Bertjan Oosterbeek verbleef een jaar lang in een Japans klooster. ‘Wat dus het eerste was dat ik leerde van sanzen? Buigen natuurlijk!’
Guy – Pali-canon
Zonder twijfel mag gesteld worden dat de Pali-canon de verwoording vormt van de leerstellingen van de Boeddha, maar apert verklaren dat de canon volkomen (als copie conforme) met de Dhamma geïdentificeerd kan worden is een paar bruggen te ver. Een experiëntiele ervaring valt immers onmogelijk exact in woorden en concepten te vangen.
Sogenji desu: OSESSHIN
Zodra ik dát in mezelf hoorde, kwamen – alsof er in mijn hoofd van twintig radio’s tegelijk de volumeknop omhoog gedraaid werd – al mijn gedachten weer terug. Opeens was ‘ik’ er weer. Of was het omgekeerd en was ‘ik’ weer weg?
Column van Joop – opruiming
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
De zoekende mens en de lege boekenkast.
Moedig voorwaarts!
Ludo – Horizon
…
Sogenji desu – Koban
Ik begreep meteen dat ik me weer eens enorm had zitten aanstellen. Voor niks, want er was niks of niemand om de schuld te kunnen geven. Alles wat ik hier deed was enkel en alleen mijn eigen verantwoordelijkheid.
