De leer van de Boeddha leert dat het ‘ik’ zelfloos is. Zonder ‘zelf’. ‘Leeg’. Anatta (P.)
Wil dat zeggen dat het ‘ik’ niet bestaat?
Absoluut niet. Het ‘ik’ bestáát. Het is aanwezig in elk moment van ons bestaan. Van onze geboorte tot aan onze dood. Zonder ‘ik’ zou er geen overleven mogelijk zijn.
Boeddhisme
Boekbespreking – zal je terugkomen?
Ik ben geen boeddhist. Daarvoor leef ik te nonchalant en genotzuchtig. Maar het boeddhisme heeft me wel heel veel bijgebracht, geïnspireerd, aan het denken gezet, een andere kijk op het leven gegeven. Dat heb ik te danken aan mijn geliefde vrouw Marleen, die een kleine kwarteeuw geleden in de ban raakte van de Dalai Lama. Zij nam me mee naar de Tibetaans-Boeddhistische centra in Schoten en Huy. Ik luisterde er naar Lama Karta en andere leraars en ging mee in de rituelen. We leerden er enkele vaandeldragers kennen van de boeddhisten in België, ik had het voorrecht om enkele boeken te maken met Frans Ghoetgebeur. En we waren getuige van het bezoek van de Dalai Lama zelf, die in de prachtige tuin van het kasteel in Huy, voor de magnifieke nieuwe tempel die hij kwam inwijden, een bezielende toespraak hield over de toekomst van onze kinderen.
Ludo – Vrijlaten
…
Sogian Desu: NENGE MISHO
Al dat gestudeer leidt uiteindelijk tot niks. Want hoe meer je loopt te denken en te analyseren, of mooie verbanden probeert te leggen, des te meer dénk je te begrijpen.
Doodgaan, sterven
Wat is voor de doorsnee mens de grootste verandering, de meest definitieve verandering in zijn/haar leven? Doodgaan, sterven. Als we over een grote en ingrijpende verandering in ons leven kunnen spreken, dan is het toch wel de overgang van leven naar dood. Maar dit onderwerp komt in het rijtje van bij meditatie gebruikte aandacht objecten (geluiden, gedachten, lichamelijke gevoelens en emoties) zelden voor.
Londen – indrukwekkend concert van Loten Namling
Het concert, getiteld ‘Voices that Carry Fire’, was een ontroerend evenement ter nagedachtenis aan degenen die zichzelf in brand hebben gestoken voor een vrij Tibet. Onder hen was ook Lobga Rangzen, een vriend van Loten Namling.
Over heilzame- en onheilzame gedachten
Elsbeth Wolf: ‘Regelmatig krijg ik vragen over de werking van de geest en het bewustzijn. Er bestaan metaforen voor de geest; in het oosten worden bamboescheuten gebruikt als metafoor voor een open en ontvankelijke geest. Wilgentakken zijn in het westen symbool van dezelfde buigzaamheid. Als jonge bamboescheuten buigen ook wilgentakken in alle stormen mee. Het doet denken aan een uitspraak van Confucius: “When the wind blows, the grass bows”. Als de wind waait, buigt het gras soepel mee.’
Sogenji desu: SANZEN 2
Het eerste wat ik van de Roshi leerde was ‘niet denken’. Dat is overigens iets anders dan ‘geen gedachten hebben’. Zoals ons hart gemaakt is om voortdurend bloed in ons lijf rond te pompen, zo zijn onze hersenen gemaakt om voortdurend gedachten te produceren.
In de hal van het Huis met het Puntdak
Daar vraagt Sunakkhatta, een krijger van de Licchavi-stam die later tot de orde zou toetreden en de persoonlijke verzorger van de Boeddha zou worden, aan de Verhevene of alle monniken die beweren bevrijdend inzicht verkregen te hebben dit ook terecht beweren.
Nieuw onderzoek naar de transformerende kracht van Thich Nhat Hanhs onderricht
In een recent gepubliceerd onderzoek analyseert professor Christine Wamsler in samenwerking met Plum Village de impact van Thich Nhat Hanhs onderricht via de online cursus Zen and the Art of Saving the Planet. Het onderzoek toont aan dat de innerlijke beoefening van interzijn bij ongeveer 60% van de deelnemers klimaatangst vermindert en hun veerkracht verhoogt. Door innerlijk bewustzijn te koppelen aan betekenisvolle actie, rust deze benadering mensen uit om maatschappelijke en ecologische crises duurzaam bij de wortel aan te pakken.
Boeddhabeelden – Wat de handen vertellen
Wie voor een boeddhabeeld staat, kijkt vaak eerst naar het gezicht. De gesloten ogen en de zachte glimlach trekken de aandacht. Zelf kijk ik ook graag naar de handen. Een paar vingers kunnen al duidelijk maken welk verhaal een beeld vertelt. Daarvoor hoeft u de namen van alle gebaren niet te kennen. Rustig kijken is een goed begin.
Waarom ben ik in verwarring?
Wat gebeurt er met mij? Ik ben in verwarring over wat mij overkomt. Is het echt of is het gewoon een vreemde toestand in mijn hoofd? Door wat dan ook veroorzaakt. Wat ik de vorige keer in mijn column schreef was sowieso anders dan ik gewend was over een voetbalwedstrijd te schrijven. Ik zag de wedstrijd (het spel) niet meer zoals ik dat in mijn beroepsleven als sportjournalist deed. Ik zag bewegingen en zogenaamd tactische ingrepen niet meer dan ik vroeger dacht te zien. Verklaringen van betrokkenen waren niet aan mij besteed. Ik vond het onzin.
