Tibetaanse kunstenaars en activisten in ballingschap hebben donderdag krachtig veroordeeld dat Tibetaanse en andere kunstwerken uit de diaspora, die thema’s als staatsgeweld, autoritaire partnerschappen en grassrootsverzet behandelen, uit een internationale tentoonstelling in het Bangkok Art and Culture Centre (BACC) in Thailand zijn verwijderd onder druk van Chinese functionarissen.
Op 24 juli had het BACC verschillende kunstwerken van kunstenaars uit Tibet, Hongkong, Birma en de Oeigoerse diaspora verwijderd na druk van Chinese functionarissen, wat leidde tot kritiek van kunstenaars die beweren dat dit een teken is van de toenemende inspanningen van Peking om dissidenten in het buitenland het zwijgen op te leggen.
Invloed
Tenzin Tsundue, een Tibetaanse schrijver en activist gevestigd in Dharamshala, India, bekritiseerde de Chinese regering omdat zij de verwijdering van de kunstwerken zou hebben afgedwongen. ‘Er wonen overal ter wereld Tibetanen, die zich uiten in verschillende kunstvormen, en dat is ook in Thailand gebeurd. Maar het is de Chinese regering die erg onzeker lijkt te zijn over haar enige narratief.‘ Tsundue beschuldigde Peking ervan zijn economische en politieke invloed te gebruiken om censuur buiten zijn grenzen te exporteren, en sprak zijn teleurstelling uit over het feit dat Thailand deze keer onder druk ‘moest buigen’.
Inspanningen vergroten
Ondanks deze tegenslag beloofde Tsundue dat Tibetaanse kunstenaars en activisten hun inspanningen zouden opvoeren. Hij merkte op dat de gemeenschap contact zou zoeken met meer van dergelijke kunstenaars, onder meer door filmvertoningen en tentoonstellingen te organiseren in de Filippijnen, Indonesië en Singapore.
‘We willen meer van dit soort tentoonstellingen organiseren in Thailand en in Zuidoost-Aziatische landen. Nu willen we meer schilderijen maken, tentoonstellingen organiseren en misschien zelfs filmvertoningen en theatervoorstellingen organiseren in de Filippijnen, Indonesië en Singapore. We zullen meer mensen benaderen, en we hebben een enorm netwerk van Tibetaanse boeddhistische volgelingen in die landen. Ik ben er zeker van dat China dit interessant zal vinden, en dat ze heel erg bezig zullen zijn om het werk van anderen te stoppen en alleen hun eigen inspanningen te laten zien. Het is grappig dat de Chinese regering zo onzeker is over haar eigen verhaal.’
