Ik heb altijd m’n geld verdiend. Eerst in een vaste baan, daarna als freelancer. Soms waren er magere jaren. Maar er waren ook tijden dat ik veel meer verdiende dan ik in dienstverband had kunnen vangen. Daarom konden m’n ex en ik een leuk huis kopen in Amsterdam, en stond er een belachelijk grote Volvo S70 voor de deur. En toen sloeg in 2011 de crisis toe. Ik werd wegbezuinigd bij m’n vaste opdrachtgever. Tegen die tijd was ik al zwaar verslaafd en chronisch depressief. Maar dat kon m’n opdrachtgever niet veel schelen: ze wist het al een jaar, want ik had het eerlijk verteld. Ze heeft me nog twaalf maanden kunnen handhaven, en toen moest ik er uit. Dat ze me zo lang binnenboord hield, vond ik een daad van groot humanisme.
Columns
Het jaar 2026 – dag 34 – feyenoord
Het ziekenhuis als de hel op aarde.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
De toren van Babel: afdalen uit het gelijk
We hebben genoeg torens gebouwd. De vraag is niet hoe hoog we kunnen komen. De vraag is: kunnen we elkaar—en onszelf—weer bereiken?
Goff – fabels voor fabeldieren (40) – huismus
In elk verhaaltje spreekt een bepaald dier (das, orka, vlo etc.) zijn soortgenoten toe. Daarbij blijft het in het midden wat precies de rol van de spreker is ten opzichte van zijn gehoor.
Het jaar 2025 – dag 33 – blanke wereld
De Hollandse molens ontbraken nog maar net in het promotiefilmpje van D66.
Somewhere over the rainbow skies are blue.
Take care out-there.
Over Antropologie 14: Huwen en paren
Veel mensen vinden het niet passend om mensen met dieren te vergelijken wanneer het om nageslacht gaat. Maar het is algemeen bekend dat echte rashonden qua gezondheid kwetsbaarder zijn dan vubara’s (vuilnisbakkenrassen). En in dierentuinen wereldwijd houdt men zorgvuldig bij welk dier welke nakomelingen voort heeft gebracht, zodat inteelt kan worden voorkomen. De ‘genenpoel’ moet zo divers mogelijk zijn om sterke, gezonde dieren te fokken. Waarom zou dat bij mensen anders zijn?
Guy – dhammazaadjes – Ontwaken
…
Dana sutra- mag ik overvaren, moet ik dan een cent betalen?
Alle groten der aarde gaven bij voorbaat alles al weg wat ze bezaten vanuit het besef ‘wat werkelijk van jou is kun je niet verliezen’.
B’eter: Tante Mářa’s drie-twee-een-anderhalf kruidkoek
Van mijn Tsjechische oudtante Mářa, zus van mijn oma van moeders kant en al ruim 40 jaar dood, heb ik twee recepten onthouden die ik uit mijn hoofd ken en al ontelbare keren gemaakt heb. Ik was dol op mijn oudtante Mářa, die in tegenstelling tot mijn oma (haar zus dus) net als ik erg van lekker eten hield, inclusief taart en gebak. Mijn oma hield meer van sober en gezond, ze leek niet zo om smaak te geven. De twee zussen maakten samen de dienst uit in het zomerhuisje in Zuid-Bohemen waar ik in mijn jeugd de zomervakantie doorbracht, hun verschillende voorkeur leidde wel eens tot spanningen. Moest de soep nou gebonden worden (voor meer smaak) of niet (gezonder want zonder meel en boter)? Dat gaf soms discussies.
Gesprekjes -geen licht
Het was nauwelijks een gesprek te noemen. Eerlijk? Het begin was gewoon geen gesprek maar een ordinaire scheldpartij! Over en weer. Ik deed er hartstochtelijk aan mee, want ik was geschrokken en na de eerste schrik eigenlijk ook behoorlijk woest. Niet goed te praten, ik weet het, ik zou gewoon onbewogen kalm moeten blijven en onverstoorbaar verder moeten gaan met waar ik mee bezig was: naar huis fietsen met mijn nieuwe hondje achter mij in zijn eigen aanhangertje. Wat was het geval?
Het jaar 2026 – dag 30 – orthomoleculaire middelen en methoden
De kippenfluisteraar en Eefjekip.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Siddhartha als dakloze in het park
Ik vergelijk hem wel eens met Alexander
Is toch raar als je die zou zien zitten
In een ouwe versleten Zeeman jas
Met z’n kont in het gras
