Vroeger bestond kolonisatie voornamelijk uit het met geweld veroveren van een gebied om er daarna controle over uit te oefenen, bijvoorbeeld door er soldaten te stationeren, of door burgers uit het koloniserend land – het moederland! – aan te moedigen zich in de kolonie te vestigen. Het ging de kolonisator om een, twee of zelfs alle drie van de volgende zaken: gewin, prestige en strategische posities . Zo werd Nederland er economisch beslist niet slechter van dat het macht uitoefende in wat nu Indonesië heet, of Suriname. De oorspronkelijke bewoners van de kolonie hadden weinig tot niets in te brengen, en trokken op allerlei gebied aan het kortste eind. Door hun taal en cultuur als minderwaardig te bestempelen en soms zelfs te verbieden, verwierf, behield en verstevigde de kolonisator de eigen macht. Moderne kolonisatoren hebben dezelfde motieven. Ontkennen heeft geen zin. Doen of je neus bloedt helpt niet, net zo mij als een mooi verhaal ophangen onder de mom van ‘bevrijding’ of ‘herstellen van historische grenzen’. Helaas denken de kolonisatoren daar zelf doorgaans heel anders over.
Columns
Guy – dhammazaadjes – Observeer aandachtig
Observeer aandachtig. Kijk alert. Observeer de dingen in hun essentie. Zie de verschijnselen in perspectief. In hun geheel. Als minuscule onderdeeltjes van het Alles.
B’eter: Accordeonaardappelen
Afgelopen week was weer zo’n week met weinig tijd, energie en creativiteit in de keuken. In dat soort tijden ben ik zelf waarschijnlijk de trouwste gebruiker van mijn stukjes.
Gesprekjes: frisdrank
Het gebeurt steeds vaker dat ik werkelijk waar niet meer weet wat ik wel of niet kan geloven. Soms ligt het ‘ware’ er zo dik bovenop dat ik eraan twijfel omdat er mijns inziens waarheid zit in de uitspraak ‘als iets te mooi is om waar te zijn, is het vaak helemaal niet waar’. (Deze zin heb ik na het schrijven ervan zelf nog een paar keer overgelezen). Daarom ga ik ook nooit in op winkelaanbiedingen, omdat ze – zo blijkt steevast achteraf – meestal meer kosten dan je dacht.
Het jaar 2026 – dag 16 – politiemoorden
Ik ga niet meer naar de VS maar als ik er was hield ik beide handen aan het stuur als ik gezeten in een auto een politiemens ontmoette. Ik wilde niet dood door een politiekogel.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Vrijdag Zindag – Modern sprookje
Op een dag werd in een van de Supermachten een nieuwe Capo gekozen. Zijn naam was Troef. Hij won met de leuze ‘Speel de Troefkaart!’. Troef was zijn hele leven makelaar in wolkenkrabbers geweest, en had daar stevig mee verdiend, hoewel niet altijd op een nette manier. Hij vond de tijd gekomen om Capo te worden. Wat hij van zakendeals had begrepen, wilde hij in de politiek toepassen.
Het jaar 2026 – dag 15 – geluksmeter
Kan je ook de mate van ongeluk een cijfer geven?
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2026 – dag 14 – geknor
Knor, knor, pruttel, pruttel, waf, waf.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Taigu – Een onbehulpzaam, simplistisch schema
‘Het’ boeddhisme is net zo’n diffuus begrip als ‘het’ christendom. Wanneer je zulke woorden uitspreekt of opschrijft, heb je het over een wirwar van tradities, stromingen, (bij)geloof en gebruiken uit de eeuwen der eeuwen. Over de geschiedenis van boeddhisme weten we bij gebrek aan betrouwbare bovendien aanzienlijk minder dan over die van het christendom.
Guy – dhammazaadjes – Nibbana
In essentie is alles met elkaar verbonden door onnoemlijk veel oorzaken (P. hetu’s) en voorwaarden (P. paccaya’s). In de standvastige kalmte, in de groeiende gelijkmoedigheid en in de penetrerende aandacht van het ontwaakte bewustzijn is er geen plaats voor geboorte; is er geen plaats voor sterven.
Niet: “Waarom dit gedrag?” Maar: “Waarom deze pijn?” — ook in de jeugdbescherming
In de jeugdbescherming kijken we vaak nog andersom. We zien gedrag. Veel gedrag.
Ouders die ontploffen in gesprekken, of juist dichtklappen. Die mailen alsof hun leven ervan afhangt — omdat het soms ook zo voelt. Die wantrouwend worden, alles vastleggen, geen millimeter meer toegeven.
Peter – Bericht uit het beschermde huis (18)
Het is waar dat ik niet meer beschik over de donkerblauwe Volvo S70, met vervuilende dieselmotor zonder filtermogelijkheid, die ik Linda had gedoopt. Begrotelijke vakanties en dito restaurants ken ik niet meer. Ik leef zowat van muesli met noten, maar gelukkig nu zonder midlifecrisis, labiele ontsporingen en zelfdestructief verslavingsgedrag.
