Take care, zei de logementshouder.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care, out-there.
Columns
Het jaar 2020 – dag 204 – wekerom
De mooie zomer van 1972 en huisje De Merel.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Sogenji desu – Koban
Ik begreep meteen dat ik me weer eens enorm had zitten aanstellen. Voor niks, want er was niks of niemand om de schuld te kunnen geven. Alles wat ik hier deed was enkel en alleen mijn eigen verantwoordelijkheid.
Het jaar 2020 – dag 203 – zeesluis
Het ruisen van de wind en het geblaat van schapen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Sogenji desu – megane-ya
Alleen de mensen met een zogenaamde job hadden in Sogenji een eigen kamertje. Vooral omdat je met zo’n job best druk was. Bertjan Oosterbeek over zijn verblijf in het Japanse klooster Sogenji.
Het jaar 2020 – dag 202 – leegte
Lucas was niet dood.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Sogenji Desu – Shu Jo Mu Hen…
Ik herinner me nog goed de eerste keer dat ik – net terug uit Japan – over de Oudegracht in Utrecht liep. Al die strakke, verkrampte, in zichzelf gekeerde gezichten die ik daar zag, ik had dat nog nooit zo helder en duidelijk ervaren
Het jaar 2020 – dag 201 – vergetelheid
Leo en de (Vlaamse) gaai.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Leven in Thailand – blokfluit
Ik heb een soort afwijking; ik verzamel, ongewild, nutteloze wetenswaardigheden. Ik onthou dingen die er helemaal niet toe doen.
Op zoek naar een politiek leider die fatsoen aan wijsheid koppelt (6)
Gandhi en King, leiders die geheel uit de toon vallen bij de meeste politieke leiders. Waar kenmerkte deze mannen zich mogelijk door? Deze leiders waren vrij in zichzelf en lieten zien waar zij voor stonden, ondanks de externe maatschappelijke onvrijheid.
Sogenji – teihatsu
– “En…ga je vandaag je hoofd scheren?” vroeg Marloes me die ochtend, net voor het ontbijt. – “Hoezo?” vroeg ik. – “Nou, vandaag is het teihatsu…”
Vissen kwellen
Vissen martelen gaat beter in stilte. Af en toe werd er met een ruk opgehaald, en als er dan geen spartelend slachtoffer aan de haak zat, werd er zacht gevloekt. Omgekeerde mantra’s van frustratie.
Sogenji desu – gaitan
Nog geen twintig tellen later ging het belletje dat het einde van de periode aankondigde. ‘Verdomme,’ dacht ik, ‘als ik nou nog twintig seconden had volgehouden…’
De botermethode
Ik kon in mijzelf wel grinniken met de gedachte: ‘Zo jongen, ben jij ook zo bezig geweest, beuken tegen een muur die harder is dan je kop’.
Het jaar 2020 – dag 198 – reclame
De bakker en alles met elkaar verbonden.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Zingevingsgastvrijheid
Zingeving is weer hot. Dat was al een tijdje zo, nog voordat corona aanleiding gaf tot vragen over leven en dood.
Het jaar 2020 – dag 197 – schacht
De lift en het lijk.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Sogenji, Sogenji Desu…op een loopbrug in Japan
En daar stond ik dan, in de verzengende hitte bovenop een loopbrug ergens in Japan. Mijn kloosterleven begon.
Het jaar 2020 – dag 196 – kersen
Dat kan niet, zegt de hoofdarbeider.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care, out-there.
Bertjan Oosterbeek naar Japans klooster, introductie
Bioloog en filosoof Bertjan Oosterbeek bracht in 2011-2012 een jaar door in het zenklooster Sogenji (Okayama – Japan) om zen te studeren bij zenmeester Shodo Harada Roshi.
Het jaar 2020 – dag 195 – lat
De lange galerij en het vertrek.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2020 – dag 194 – meerderejarigen
De ruifvreters.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
(On)gerichte liefde
Liefde is mooi, liefde is alles. Alles is liefde. Liefde is soms ook treurig. Iemand willen ‘hebben’ die je niet krijgen kan, zorgt voor de blues. Iemand verliezen waar je van houdt, geeft diep-donkere blues. Persoonsgerichte liefde is vooral op het eigen ik gericht en nauwelijks op de ander.
Leven in Thailand – de aap uit de mouw
De baas van Albert Heijn verdiende in 2018 zo’n 5 miljoen euro. Dat is 125 keer het gemiddelde salaris van de Ahold-medewerker. De Thaise kokosnotenplukkers worden door Albert Heijn, dat aangestuurd wordt door de man die maar 2 minuten hoeft te werken om hetzelfde te verdienen wat zij in een hele dag opstrijken, onder druk gezet om zo goedkoop mogelijk te leveren.
