Mijn moeder schreef versjes en gedichten. Niet alleen op papier. Op de muur van een bergruimte in de woning waar ik mijn jeugd doorbracht schreef ze:
Laat ebben, laat vloeien,
laat ieder zich met de zijnen bemoeien,
die wat vindt van mij of de mijnen,
ga naar huis
en bezie daar de zijnen.
Zijn die van alle smetten vrij,
dan gaat het verre boven mij.
Of zij zelf die tekst bedacht heeft, weet ik niet. Dat doet er ook niet toe. Zij gaf haar kinderen en iedereen in onze omgeving die boodschap mee. Waardevol in een tegenwoordige tijd van wij en zij, labels plakken op anderen, politieke partijen en groeperingen die een gevaar voor de democratie en de mensheid en menselijkheid vormen. Niets hebben geleerd van de geschiedenis of juist wel.
Wulf zegt
Heel mooi! Ik vraag me af hoe het komt dat we ons met alles en iedereen bemoeien. Maar ja, ook dat doorslaan in polarisatie zie je door de hele geschiedenis heen. Leren we iets? In het boeddhisme kan dat.
Michael Franciscus Hoek zegt
Ik heb mooie herinneringen aan mijn oma. Als ik langskwam lag er standaard 5 gulden op tafel en daarnaast een koud glas cola. Ze was altijd even glimlachend-lief tegen mij. Maar nog mooier: Door haar vrijgevigheid hadden alle hongerige zwerfkatten in haar buurt altijd iets te eten. Ik had haar graag nog beter leren kennen/langer willen meemaken, maar als verlichtings-deïst (die in tegenstelling wat veel mensen de dag vandaag over het deïsme lezen WEL in een bereikbare liefdevolle godheid geloofden, en zo ook ik) koester ik gelukkig goede hoop om haar ooit weer te zien.