Je kunt de tv niet aanzetten of de krant lezen of het geweld vliegt je om de oren. Bommen, tanks, drones, gewonden, doden op afstand. Zou ik een mens kunnen doden? Ik ben nooit in militaire dienst geweest, heb geen wapen. In mijn vorige beroep als misdaadverslaggever/onderzoeksjournalist is er op mij geschoten, ben ik met explosieven bedreigd, heb ik fysiek letsel bekomen door tegen mij gericht geweld. Ben ik werkelijk total loss geslagen door idioten.
Jullie moeten weten, ik was voor geen kleintje vervaard, maar al dat geweld, ook geestelijk, heeft bij mij nooit de behoefte opgeroepen om mijn ’tegenstander’ te doden of hem zelfs maar pijn te doen. Niet uit lafheid, simpelweg, in mij leeft geen schutter of geweldenaar. Ik onderging het geweld geweldloos. Ook als mijn gezin werd bedreigd en we vreselijk bang waren. Ben ik een van de pot gerukte imbeciel daardoor? Een vredesactivist? Of gewoon maar een mens.
Doden gaat altijd, meestal kan ik beter schrijven, vooraf aan het maken van keuzes. Wij en zij, ik en de ander. Het is makkelijker bommen te gooien op de ander, dan op jezelf. Al zou dat het probleem direct oplossen: als wij onszelf vernietigen is er geen ander meer. Moeder Aarde lost dat voor ons op, wapens zwijgen als we niet meer bestaan.
Ik dood tot nu toe niet omdat ik dat niet wil. Wel of geen negatief karma, het zal me een zorg zijn. Gij zult niet doden, staat er in de Bijbel die niet de mijne is. Je mag wel doden, om erger te voorkomen, zegt het boeddhisme, misschien heb je dan wel een probleempje met een voorspoedige wedergeboorte. Veel boeddhisten geloven niet eens in een wedergeboorte.
“Thich Nhat Hanh, zegt in zijn boek ‘Calming the Fearful Mind’: ‘De mens is niet de vijand. Onze vijand is haat, woede, onwetendheid en angst. Zanger Hans de Booij zegt dat boeddhisten niet doden, nooit, ook niet een beetje of af en toe.
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.