De laatste tijd houdt de misère in de wereld ons flink bezig. De crisissfeer wordt op meer manieren gevoed: pandemie, klimaat, oorlog. Om van een ongelukkig stemmende persoonlijke ervaring maar te zwijgen.
Tijd om te herinneren aan wat eigenlijk best positief kan gaan. Mijn waslijst van ervaringen waarbij ik zag dat het goed was:
- Een boek van een favoriete schrijver openen, met het zekere vooruitzicht ‘dit wordt supermooi’.
- Dat ene recept koken en dan proeven dat het echt meer dan gelukt is.
- Je realiseren dat je elkaar al meer dan zestig jaar kent, waarvan ruim vijfenvijftig als echtelieden.
- Als pensionado vrienden leren kennen die je je hele leven al als vriend had willen hebben.
- Een gedicht lezen en denken ‘hier wordt taal volmaakt gebruikt’.
- Een hotelkamer binnengaan en denken: goed gekozen, man!
- Vier dagen een Vrijdag Zindag polijsten en dan denken: ‘nu zit-ie goed!’
- Een uitvaart meemaken en denken: ‘alles klopt, zo mogen ze het bij mij ook doen…’
- Dat ene schilderij dat je kon kopen, liet hangen, hetgeen je nu spijt, maar dat levenslang op het netvlies zit – en steeds mooier wordt.
- Het uitstellen om de laatste twintig bladzijden van een mooi boek te lezen, omdat het zo jammer is als het uit is.
- Een windstille dag waarop de weerspiegeling in een vijver meer dan fotogeniek is.
- Die ene viering of overweging die helemaal binnenkomt en met je mee naar huis gaat.
- De perfecte verhouding meemaken tussen macht en spel.
- Een film zien waarvan iedere scène en elk beeld af is.
- Je kleinkinderen verrassend goed tot hun recht zien komen.
- De eerste lentedag meemaken waarop het winterjack aan de kapstok blijft.
- Bij iemand onvermoede kwaliteiten ontdekken.
- De combi van tragiek en humor meemaken, met ruimte voor allebei.
- Die ene singer-song-writer horen, met dat onverwoestbare liedje.
- Het onbestemde gevoel hebben, zonder garantie, dat het mooiste nog moet komen.
