Vandaag is de geboortedag van mijn opa, ook een Johannes. In zijn Friese familie was het gewoonte om ook de naam van de vader in een geboortenaam te verwerken. Zo heette de vader van mijn opa Marten Johannes en diens vader Johannes Martens. Waarom mijn opa alleen de doopnaam Johannes kreeg weet ik niet.
In Beekbergen ging ik regelmatig op bezoek bij Marten Johannes, een neef van mijn moeder, en zoon van een broer van mijn opa. Altijd kwam er dan een plank met worst op tafel en werden daar stukjes van afgesneden en rondgedeeld. Dat was zo de gewoonte in de familie. Mijn opa had altijd een zijde spek in huis en sneed daar dunne plakken vanaf. Dat was met mosterd een heuse lekkernij.
De verjaardagen van mijn opa werden altijd in de achterkamer van het arbeidershuis in Rotterdam gevierd. Er was een voor,- tussen- en achterkamer, maar de voorkamer was de beste kamer en we mochten er af en toe in om foto’s van de familie te bekijken. Er stonden mooie stoelen in, met hoge leuningen en een mooi kleed over de tafel. Het was voor de kleinkinderen altijd feest als we naar opa mochten en diens verjaardag vieren. Mijn oma maakte voor de volwassenen eigen advocaat en wij mochten daar bij helpen.
Wij, de kleinkinderen, zongen versjes voor mijn opa en droegen speciaal door mijn moeder voor hem gemaakte gedichten voor. Ik heb er nog enkele in het familiearchief.
Ik ben nu zelf opa en zou best wel eens een gesprek hebben willen voeren met mijn eigen opa, over het grootouderschap. Hij zou vandaag 131 jaar geworden zijn. God hebbe zijn ziel. Het was fijn om hem gekend te hebben.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of te twijfelen aan het nu.
Joost zegt
Mijn opa zat in de winter veel te spinnen. In de nazomer ging ik vaak met hem mee in de boot om schapewol te kopen bij de boeren. Was de boot vol, dan gingen we naar de herberg waar hij 2 jenevertjes en ik een chocomel. Dan mocht ik de weg terug de motor bedienen en hij deed een tukje. Als we bijna thuis warden maakte ik hem wakker. Dan deed hij zn klomp in het water en dronk hem leeg. Gaf mij een knipoog en naam het stuur over. Ik mis hem.