De bejaarden in het rooms-katholieke Brabantse Huis van Bewaring ‘Zonder U is er geen Leven’ zijn duidelijk niet gemotiveerd. Heinz heeft op het podium achter het orgel plaatsgenomen in de recreatiezaal van het HvB en roept met dwingende stem: We gaan ‘Aan de Amsterdamse grachten zingen’. Hij trapt de pedalen en knoppen flink in. Zijn metgezel, Gunther, een nog jonge oudere en keurig in het pak gestoken, loopt achter de bejaarden langs en kijkt ze streng aan, controleert of ze wel de juiste pagina van het tekstboek voor zich hebben en of ze meezingen, hetgeen ze niet doen. Als hij een zenpriester was geweest had hij de zangers met een stuk hout op de rug kunnen rammelen, nu bromt hij tegen de onwilligen die van geen Amsterdamse grachten willen weten en zwijgend voor zich uit staren. Ze hebben hun hart niet verpand aan Amsterdam.
De leiding van dit Huis van Bewaring en Heinz en Gunther hadden besloten hoe leuk het was om in de vroege ochtend samenzang te beoefenen. Er zijn wetenschappelijke rapporten waaruit zou blijken dat de bewoners van deze Huizen van Bewaring langer leven en gelukkiger zijn als ze zingen. Waarschijnlijk willen de aspirant zangers niet gelukkiger worden en langer leven of willen ze gewoon met rust gelaten worden en niet als een kudde koeien gezamenlijk te moeten loeien op bevel van de twee Gauleiters.
Ik heb zin om door een megafoon- die ik niet heb, de mensen in de zaal op te roepen naar hun kamers te gaan en dit stompzinnige gedoe te ontwijken, de Amsterdamse grachten te laten voor wat ze zijn. En een plaatje op te zetten van Pink Floyd of Creedence Clearwater Revival, of Johnnie Jordaan, hun lievelingsmuziek uit de jaren zestig, zeventig. Zelf te kiezen. Oud is niet onbekwaam.
Mijn God, het is helemaal geen pretje om zo oud te worden, je medemens als een kudde te behandelen. Dus hup, het orgel en de bedienaar de gracht in. Hoeft niet per se in Amsterdam.
Vanavond op de tv van NPO 1 meer over bejaarden in verzet in de serie ‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen’.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten.
Michel Ball zegt
Zet ‘m op Joop, zet ‘m op Hendrik Groen !