…
Zentangle 13 (The Seed)
…
De kikker, de schorpioen en de Lethe
Een kikker stond op het punt om naar de overkant van een stroom te zwemmen, toen hij een mooie stem hoorde die vroeg: ‘Ach, meneer kikker zou u mij naar de overkant kunnen brengen, ik ben het zwemmen namelijk niet machtig.’
Henk – Leeftijd en dharma
Ik zag een oudere buurman (ik heb inmiddels dezelfde leeftijd) op straat stilstaan, terwijl hij zoekend om zich heen keek. Hij wist achteraf niet meer waarom hij naar buiten was gegaan. Maar hij wist ook de weg naar zijn huis niet meer. Hij had een dun overhemdje aan, waar de koude regen (het was november), overheen stroomde. Ik bracht ik hem snel naar waar hij wezen moest. Hij keek zoekend om zich heen, en mompelde: ‘Ah… ja, hier woonde ik.’ Ik begeleidde hem naar binnen en zette thee, die hij dankbaar naar binnen slurpte. ‘Weet je wat het is,’ zei hij en nam nog een slokje.’ Oud worden is niet zo erg. Maar oud zijn…’
Zijn wij niet-weten?
‘Ik ben niet-weten’, zegt de non-dualist Jan van den Oever in zijn boek ‘Ik weet niet wie ik ben’.
Dagopening
good morning winter
Het jaar 2026 – dag 49 – meditatief vallen
Een gevallen man en de bakker.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – dhammazaadjes – Van inzicht in anicca naar vimutti
Bevrijding (P. vimutti) uit dukkha verbergt zich in het helder begrip en diep inzicht (P. sampajanna) van anicca en anatta door persoonlijke experiëntiele ervaring—het rechtstreekse resultaat van een volgehouden beoefening.
Geen land van grote woorden oftewel de bepoldering van de “ware vrijheid”.
Ronald van Raak (1969), bekend geworden als kamerlid voor de SP en thans hoogleraar filosofie aan de Erasmus Universiteit, heeft in een boeiend boek de “Nederlandse denktraditie” in kaart proberen te brengen. Het is een lovenswaardige poging geworden, waaraan waarschijnlijk in deze tijden van eng nationalisme een grote behoefte bestaat. Het was ooit heel gewoon om je als Nederlander intensief met Sartre of Nietzsche bezig te houden, maar sinds het optreden van enkele politici, dat enthousiast werd gesteund door de vaderlandse media, wordt dit nu bijna gezien als landverraad. De massa schreeuwt om normen en waarden van eigen bodem, hoe miezerig en pover ze ook mogen zijn.
Peter – De actualiteit van Joke Smit
Een column over de staat van de emancipatie, oer-feministe Joke Smit en mijn eigen wisselende prestaties als huisman.
Hallo, mijn naam is Klaas en ik ben boeddhist
Ferry van Haastert woonde voor het BD een bijeenkomst bij van aan samsara verslaafde mannen: Anonieme Anatmannen.
Is het leven een mysterie?
Hoe je je blote onbegrip opwaardeert tot een boeiend object.
Dagopening
good morning winter
Het jaar 2026 – dag 48 – de poen en de boeddha
Poen, poen, poen, poen…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
China beschuldigd van voortdurende mishandeling Tibetaanse activist A-Nya Sengdra
Sengdra werd geboren in een nomadenfamilie en werd bekend door het organiseren van grassroots-initiatieven om weidegronden te verdedigen, mijnbouwactiviteiten aan te vechten en vraagtekens te plaatsen bij de manier waarop fondsen voor armoedebestrijding werden beheerd. Via een vrijwilligersorganisatie die hij hielp oprichten, diende hij klachten in over huursubsidies en eiste hij uitleg over grote sommen geld waarvan de lokale bevolking dacht dat ze nooit bij de beoogde begunstigden terecht waren gekomen. Bewoners schrijven het vaak aan die druk toe dat ambtenaren uiteindelijk bepaalde betalingen hebben uitgekeerd.
Eeuwige ziel of ontwikkelend karma: wat kunnen we ermee?
Udo Teunis: ‘Ik probeer me vooral vast te houden aan het boeddhistisch-stoïcijns beginsel: laten waar je geen invloed op hebt, je doelbewust inzetten op waar je wel invloed hebt en waar je keuzes een verschil maken, en daarbij een duidelijk beeld van deugden en plichten als richtsnoer nemen. We zijn eigenaar en erfgenaam van onze daden. Hoe die gevolgen van daden overgaan naar een volgend leven, of er ‘iets’, een soort ziel, overblijft en overgaat of dat dit een onbenoembaar proces in de geestelijke dimensie is: we weten het denk ik niet, en vraag is hoeveel steun het ons biedt het te willen weten. Basaal gaat het erom het goede te doen en er dan maar op te vertrouwen dat dat gevolgen zal hebben, zonder daarin te willen sturen of beheersen, dus zonder hechting. Het leven is al moeilijk genoeg.’
Israëlische/Amerikaanse bommen ‘verdampen’ lichamen Palestijnse kinderen
Een vader: ‘Vier van mijn kinderen zijn gewoon verdwenen. Ik heb miljoenen keren naar ze gezocht. Waar zijn ze gebleven?’
Er zit een barst in alles — over Leonard Cohen, gebrokenheid en heel worden
Leonard Cohen zong het bijna terloops:
“There is a crack in everything, that’s how the light gets in.”
Die zin wordt vaak geciteerd omdat hij troost biedt. Maar hij zegt ook iets ongemakkelijks. Niet dat alles uiteindelijk goed komt. Niet dat gebrokenheid verdwijnt. Wel dat juist waar iets scheurt—waar het niet meer klopt—iets anders zichtbaar kan worden.
Dat is geen optimisme. Het is realisme.
Goff – fabels voor fabeldieren (42) – specht
In elk verhaaltje spreekt een bepaald dier (das, orka, vlo etc.) zijn soortgenoten toe. Daarbij blijft het in het midden wat precies de rol van de spreker is ten opzichte van zijn gehoor.
‘We bestaan bij de gratie van diversiteit, we leven bij de gratie van dood en verderf’
Op balkons stonden vrouwen met hoofddoeken te wenen, Turkse tranen verschillen niet van Nederlandse tranen.
De essentie van het leven in één woord
Over de essentie van water en de essentie van essentie.
Dagopening
good morning winter
Het jaar 2026 – dag 47 – no port
Weg met Lelystad Airport.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Gewoon luisteren … terwijl ik doof ben
Niet meer roeren in mijn kom water met zand, steentjes , blaadjes en mijn ingrediënten. Gewoon de kom neerzetten, alles tot rust laten komen, en gewoon accepteren wat er in het helderder wordend water zichtbaar wordt.
Boeken – alles stroomt
Alles stroomt, het laatste werk dat Vasili Grossman schreef voor zijn dood in 1964. Grossmans magnum opus, Leven en lot, werd door de autoriteiten van de Sovjet-Unie gecensureerd. Nadat Grossman het boek had ingezonden voor publicatie viel de KGB zijn appartement binnen en confisqueerde de manuscripten van het boek, de doorslagen op carbonpapier, de kopieën van zijn typiste en zelfs de linten van zijn typemachine.
