Het anker en de matroos, de diepte van de oceaan. Het vertrouwen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Concepten, ideeën en conditioneringen
Elke boeddha die hier rondloopt is gewoon een mens. En die boeddha- dat ben jij,… jij die dit leest, er zit niet meer dan een dun vloeipapiertje tussen jou en de realisatie van je boeddhaschap. Zelfs als je nooit van het boeddhisme gehoord, of er over gelezen hebt, dan ligt het voor je voeten.
Boeddhistische ervaringsdeskundigen gezocht
De redactie van het Boeddhistisch Dagblad is geïnteresseerd in de ervaringen van mensen die het boeddhistisch pad volgen. De leer bestuderen en praktiseren.
Boeken – Interoceptie
Interoceptie is een voor velen onbekend, maar uiterst belangrijk zintuig. Het is de manier waarop ons lichaam aan onze hersenen laat weten wat we voelen: wanneer we honger hebben, het koud hebben of hoe we moeten reageren op stress en paniek. Als onze interoceptie niet goed werkt, kan dat leiden tot mentale en fysieke gezondheidsproblemen, variërend van chronische vermoeidheid tot angst en eetstoornissen.
Guy – dhammazaadjes – Rondjes draaien (1)
Wedergeboorte brengt niets bij. Dat staat alleen voor rondjes draaien. Voor samsara. Steeds hetzelfde doen in de ijdele hoop dat het resultaat ooit eens anders zal zijn.
‘Let’s Drop the Big One’ — van overleven naar ontmoeten
Randy Newmans refrein werkt zo goed omdat het hardop zegt wat bij ons meestal stiller gebeurt: ‘Als ik me niet gezien voel, ga ik jou niet zien.’ In 1972, tijdens de Vietnamoorlog, en nu — in 2026 — in de oorlogen van deze tijd. Maar het begint niet bij regeringen of legers. Het begint bij de wieg. Aan de tafel. In dat kleine ogenblik waarop we merken dat we wegkijken of verharden — en toch kunnen terugkeren. Naar het levende. Naar het geheel. Naar elkaar.
Bericht uit het beschermde huis (31)
Ik heb een vriendin die out of the blue manisch of psychotisch kan worden. Ook beschikt ze over het talent om in een split second in een gemengde episode te schieten. Dan is ze niet alleen depressief en manisch tegelijk, maar ook nog eens acuut suïcidaal. Twee keer ging ze in zo’n bui op zoek naar een stuk touw, met het opgewekte voornemen zich op te hangen. Dat ging alleen maar niet door omdat ze betrapt werd. Vervolgens mocht ze in de isoleercel haar zonden overdenken.
Is er überhaupt verschil tussen genot en teleurstelling?
Elk litteken is een aandenken, een foto in het plakboek.
Hoe je je begrafenis regelt zonder iets te regelen
Uitvaart a la carte blanche.
Dagopening
good morning winter
Het jaar 2026 – dag 41 – schuifdeur en de droom
Ons bewustzijn als een tank met miljoenen verbindingsslangetjes.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Spaanse zen
Mijn onderlichaam begon nu als een massief blok ijzer aan te voelen, mijn hele bovenlichaam begon te trillen, door mijn hoofd gonsde: ‘waar blijft die verdomde gongslag?’
Felicitaties Dalai Lama voor Sanae Takaichi als nieuwe premier van Japan
‘Het is hartverwarmend om te zien dat het Japanse volk zijn vertrouwen heeft gesteld in uw bekwame leiderschap’, schreef de Dalai Lama. ‘In een tijd waarin onze wereld voor vele complexe uitdagingen staat, is leiderschap dat gebaseerd is op mededogen en oprechte zorg voor het welzijn van anderen van het grootste belang.’
Kinderen in de schaduw van de Bhagwan in KRO-NCRV documentaire Generatie Bhagwan
In de nieuwe documentaire Generatie Bhagwan keert de Nederlandse regisseur Maroesja Perizonius terug naar de Bhagwan-gemeenschap. Dit keer niet alleen vanuit haar eigen jeugd. Samen met lotgenoten, de zogeheten communekinderen, doorbreekt ze het zwijgen over structureel seksueel misbruik binnen de commune. Na de bekende Netflix-serie Wild, Wild Country, waarin het lot van kinderen onderbelicht bleef, vonden lotgenoten elkaar online. Verhalen van misbruik kwamen op grote schaal naar buiten. Perizonius: “Ik vond dat hier een antwoord op moest komen. We blikken niet alleen terug, maar onderzoeken ook de sporen die deze jeugd op ons heeft achtergelaten.”
Verbannen Tibetanen – vermeende band tussen Epstein en Dalai Lama is Chinese laster
Youdon Aukatsang, lid van het Tibetaanse parlement in ballingschap: ‘Er is helemaal niets dat hem in verband brengt met Jeffrey Epstein. Ik denk dat dit echt het werk is van pro-Chinese propaganda, of het nu Russen zijn of Chinezen of wie dan ook die samenwerkt met China om Zijne Heiligheid in diskrediet te brengen. Dit is hun agenda.’
Leven in Thailand – waarom hebben jullie voor Thailand gekozen?
Twee backpackers lopen door een klein dorpje in het zuiden van Thailand. (Nee nee, ik ga hier niet de Tweespraak van Frits Spits nieuw leven inblazen. Das war einmal.) Ze hebben wel zin in iets te eten, en kijken om zich heen of er misschien een restaurantje te vinden is. Dan horen ze uit een straatje harde muziek klinken en besluiten daar even te gaan kijken. En ze hebben succes; verderop in het straatje is een grote tuin met tafeltjes en stoeltjes, waarvan de meeste bezet zijn door groepjes Thai die zitten te eten en drinken. Uit grote speakers klinkt luide muziek.
Zentangle 12 – the bang
…
Goff – fabels voor fabeldieren (41) – ijsbeer
In elk verhaaltje spreekt een bepaald dier (das, orka, vlo etc.) zijn soortgenoten toe. Daarbij blijft het in het midden wat precies de rol van de spreker is ten opzichte van zijn gehoor.
Het brood was op, en ook een bewust mens moet eten
Dus ik knalde gewoon bijna uit m’n vel van bewustzijn, zo bewust was ik.
Hoe moeten wij sterven? Indruk maken op de nabestaanden
Je laatste toneelstuk.
Dagopening
good morning winter
Het jaar 2026 – dag 40 – de pil – dood of leven
De dood in de pot.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Van tempelpoort naar museumzaal: wie heeft het recht om cultureel erfgoed te bezitten?
Al jaren staan twee 14de-eeuwse Japanse tempelwachters in het Rijksmuseum. Ooit bewaakten zij de poort van een afgelegen tempel in Japan, diep geworteld in een lokale gemeenschap. Maar wat gebeurt er wanneer zulke beelden hun oorspronkelijke plek, functie en betekenis verliezen?
De conventionele werkelijkheid
Recent wierp iemand een interessante vraag op: Is vergankelijkheid absolute werkelijkheid of relatieve werkelijkheid? De vraag is interessant niet omwille van het antwoord, maar vanwege de impliciete assumpties. In het westerse boeddhisme leeft op vele plaatsen het idee dat de absolute werkelijkheid de enige echte werkelijkheid is, en dat de relatieve werkelijkheid illusie is. Dus, is zo’n essentieel boeddhistisch begrip als vergankelijkheid dan illusie?
