Deze week keken we in de Kloosterbunker van het Boeddhistisch Dagblad naar de film waarin vijftien jaar geschiedenis van de boeddhistische omroep stichting- de boeddhistische omroep beknopt werd weergegeven. Gelukkig heeft de BOS-tv onderdak gevonden bij de christelijke publieke omroep KRO-NCRV, zodat de springlevende erfenis van de Verhevene de ether blijft vullen. Maar daar gaan we verder niet over uitweiden.
In de film werd nog eens benadrukt hoe we met elkaar verbonden zijn. Dat alles en iedereen met elkaar verbonden is. Soms vergeten we dat of zeggen het zonder er bij na te denken. Neem een kopje thee dat dampend voor je staat. De theeblaadjes groeiden aan een struik die verzorgd werd door de boer. Hij strooide mest bij de struik van een koe die weer in een weiland liep van een andere boer. Elke dag kreeg het dier eten van een knecht, de brokken gemaakt in een fabriek met arbeiders. Die daar hun geld mee verdienden om hun gezin in leven te houden. En in winkels spullen kochten die ook weer gemaakt zijn door anderen.
Nou okay. Die theeblaadjes worden geplukt, bewerkt, verpakt, vervoerd, komen in de winkel terecht, worden gekocht, in een theepot gedaan, die gevuld wordt met water. Met energie wordt het water verhit, de thee in een kopje geschonken. En we slaan nu heel wat stappen over. Bij alle genoemde fases komen mensen aan te pas. Die theekopjes- en potten moeten ook gemaakt worden. Zo zijn we met alles en iedereen verbonden. Ook met de terrorist die mensen doodt en zichzelf opblaast met spullen die misschien wel door jouw of onze oom zijn gemaakt. Ter goeder trouw. Zo simpel is het.
