…
Ardan – over niets praten
…
zen
Zen, Zee en Japans Inktschilderen in de Soefi-tempel te Katwijk
Je bent onderdeel van de natuur, hoort de vogels luider zingen, ziet elk blad aan een boom en voelt de wind in je gezicht en het zand onder je voeten. Het maakt blij en onbevangen, je hart opent, energie stroomt.
Hoe ik bijna mijn rechten verkwanselde aan Asoka
Deel 3 van een vrolijk vierluik over de totstandkoming van ‘Niet te geloven! De Linji Lu’. Waarom verdwijnen zoveel boeddhistische teksten achter een betaalmuur?
B’eter – vegetarisch Fins koken
De verleiding is groot om inspiratie te zoeken in het oosten, de bakermat van het boeddhisme. Maar eerst een uitstapje naar Finland.
Sogenji desu: SUSOKKAN
Dat zijn de momenten dat je iemands hersenen wel zou willen inslaan. Letterlijk dus…En trouwens ook de hersenen van al die mensen die langsliepen met de kyōsaku – de encouragement stick die ons tijdens zazen bij de les moest houden.
Sogenji Desu: KOMAKU (deel 2)
Het was nog maar twee dagen geleden dat ik mijn trommelvlies gescheurd had, maar ik zat dus alweer bij de oorarts. Met een bezorgde blik keek hij me aan. Niet vanwege mijn oor, maar vanwege mijn gezicht. Het zat vol met krassen en schrammen. Hij gebaarde dat ik op de stoel kon gaan zitten.
Sogenji desu: KUFU
“En… wat heeft zo’n jaartje in een Japans zenklooster je nou gebracht?”
Sogenji, de sangha
Sogenji staat bekend om het grote aantal westerlingen dat hier bij zenmeester Shodo Harada Roshi zen komt studeren. Of misschien is ‘beoefenen’ wel een beter woord.
Sogenji desu – gaitan
Nog geen twintig tellen later ging het belletje dat het einde van de periode aankondigde. ‘Verdomme,’ dacht ik, ‘als ik nou nog twintig seconden had volgehouden…’
Sogenji Desu, de aankomst
Bertjan Oosterbeek. ‘Het klinkt misschien onwaarschijnlijk, maar ik had me eigenlijk nooit gerealiseerd dat ik in een echt zenklooster terecht zou komen.’
Sogenji, Sogenji Desu…op een loopbrug in Japan
En daar stond ik dan, in de verzengende hitte bovenop een loopbrug ergens in Japan. Mijn kloosterleven begon.
Dick – Workshop in de ruimte
Bij de thee bleek dat we allemaal iets hadden meegemaakt, iets dat zich niet laat vangen in woorden. Maar het kwam erop neer dat we de dingen om ons heen met een ander oog zagen. Het oog van de ruimte, het oog van de openheid.
