Ik vind het geweldig dat er jonge mensen zijn die een bewuste keuze maken voor een meer duurzame manier van landbouw (niet alleen maar ook de Jonge Voedselbosboeren, en een meer duurzame manier van koken (en leven). Nog los van al het leed dat gepaard gaat met de consumptie van dierlijke producten, is het eigenlijk van de zotte dat we nog steeds druiven uit Zuid-Afrika, blauwe bessen uit Chili, of sperzieboontjes uit Kenia eten. Ik ben uiteraard een groot fan van het concept voedselbos, een landbouwsysteem dat het antwoord lijkt te zijn op al onze milieuproblemen (klimaat, waterkwaliteit, stikstof, biodiversiteitsverlies), en de voedselboskeuken, die in dit geval ook nog eens geheel plantaardig is. Ik ben natuurlijk niet objectief, maar toch durf ik bos, boek en diners van harte aan te bevelen. Voor een betere gezondheid van mens, dier en Moeder Aarde, en ook nog eens erg lekker!
voedselbos
B’eter: Nogmaals hummus (met variaties)
Afgelopen weken heb ik vele kilo’s hummus gemaakt. Onze zoon Simon, die mij op deze plek wel eens heeft vervangen, is bezig een voedselbos aan te planten, of beter gezegd, de heggen om wat ooit een voedselbos gaat worden. Op de plantdagen komen telkens 50-60 vrijwilligers af, en die krijgen na een ochtendje bomen en struiken planten in zware klei een lunch aangeboden. Vrijwilligers – zoals ik – zorgen voor goed brood, soep, en heel veel hummus. Op zo’n plantdag gaat er gemakkelijk 3 of 4 kilo hummus doorheen.
Het jaar 2022 – dag 278 – voedselbos
Mijn vader had een voedselbos zonder dat hij dat wist.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
