Een leidinggevende wordt nauwelijks nog tegengesproken. Zijn medewerkers hebben geleerd dat kritiek niet op prijs wordt gesteld. Wie zich aanpast, krijgt waardering. Wie tegenspreekt, loopt het risico buitengesloten te worden.
De leidinggevende kan de stilte ervaren als instemming. Hij ziet zijn gezag bevestigd. Maar wat hij als loyaliteit beschouwt, kan evengoed gehoorzaamheid uit angst zijn.
gezag
Over Antropologie 21 – Gezag
Antropologen bestuderen menselijke culturen en de ontwikkeling van de mens als onderdeel van een maatschappij. Deze serie artikelen in het Boeddhistisch Dagblad pretendeert niet volledig te zijn. Over vrijwel ieder thema valt ontegenzeggelijk veel meer te zeggen, en bepaalde zaken komen zelfs niet of nauwelijks aan bod. Voor wie door deze serie in antropologie geïnteresseerd […]
Iedereen verlangt naar democratie, niemand gelooft er nog in
De symptomen waaraan de westerse democratie lijdt, zijn talrijk en vaag, noteert David van Reybrouck. Deze zijn onder andere kiezersverloop, electorale faalangst, compulsieve profileringsdrift, chronische verkiezingskoorts, afmattende mediastress, achterdocht en onverschilligheid. Met ‘andere hardnekkige krampen’ naast elkaar gelegd tonen ze de contouren van het Democratisch vermoeidheidssyndroom.
Rechtsstaat in verval: Kafka is springlevend
De manier waarop de PVV omgaat met de interne partijdemocratie leidt tot de vraag hoe deze partij de democratische rechtsstaat dan waardeert. Daarom vindt de auteur het zinvol de PVV te vergelijken met eerdere politieke bewegingen die de legalistische route bewandelden. Communistische partijen in de burgerlijke wereld liftten mee met deze rechtstaat, omdat revolutie onhaalbaar bleek. Ook fascistische partijen, zoals de NSB gebruikten de parlementaire omweg.
