‘In mijn spiritualiteit is er geen enkele plaats voor een handelen met mededogen, ik handel als zodanig omdat het palliatieve destijds en de clownerie nu beantwoorden aan een innerlijke behoefte die ik zelfs niet benoemen kan.’
dementie
Het jaar 2018 – de honderdendertiende dag – zwemzorg
Hugo Borst en Adelheid Roosen, acteurs.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Ksaf – Waar is het ego van mijn vader gebleven?
In het begin van zijn dementeren gedroeg ik me bij mijn vader af en toe op een manier waarvan ik zelf een afkeer heb. Ik begon te sussen om mijn machteloosheid te camoufleren. Of erger, ik begon een lezing te geven over wat ik wist over dementeren.
Het jaar 2017 – de tweehonderdenzevenenveertigste dag – de kluts
Nooit stilstaan op straat, behalve als het moet, want voor je het weet sta je te boek als verward. Vrede en alle goeds.
De betovering van de eensluidendheid
‘Bij gebrek aan een agenda hadden we de grootste pret.’ Laatste deel van een drieluik over dementie en spiritueel niet-weten.
Weet jij waar ik woon?
‘Het leven is… Het leven is… hè, wat is het leven nou ook alweer.’ Tweede deel van een drieluik over dementie en spiritueel niet-weten.
Dolende zielen: een dementie à deux
‘Wil je geloven dat ik geen idee heb hoe ik hier gekomen ben?’ Eerste deel van een drieluik over dementie en spiritueel niet-weten.
