Deze week werd bekend dat ook de aanleg van een weg van start gaat, waarschijnlijk nog voor de lente. Die weg, die alleen Israëliërs mogen gebruiken en dus een apartheidsweg is, maakt een deel van de Westelijke Jordaanoever onbereikbaar voor Palestijnen. Israël noemt de weg ‘Soevereiniteitsweg’. Als die er eenmaal ligt, moeten Palestijnen via een flinke omweg én via nieuwe checkpoints en blokkades, van het zuiden van de Westoever naar het noorden, of andersom.
Arnon Grunberg
Mokum in gesprek: vier literaire avonden in de Nieuwe Kerk
De Nieuwe Kerk Amsterdam organiseert deze winter Mokum in Gesprek: vier literaire woensdagavonden die diepgang bieden bij de tentoonstelling Mokum, de biografie van Joods Amsterdam. Iedere avond zoomt in op een ander thema, met schrijvers en prominente Amsterdammers die met het publiek in gesprek gaan over de Joodse verhalen van de stad.
Het vreemdelingendebat is immaterieel erfgoed
Net als het paard is de mens een vluchtdier, schrijft Arnon Grunberg in zijn non-fictieboek De vluchteling, de grenswacht en de rijke jood. ‘Daarmee is echter niet gesteld dat we allemaal vluchtelingen zijn, hooguit dat we het kunnen worden, misschien makkelijker dan menigeen denkt.’ Dit artikel geeft een indruk van zijn confronterende en tegelijkertijd prachtige boek.
Over nihilisme en lijden
Ik ben persoonlijk anti-isme. Ik heb daar al eens eerder over geschreven. Ieder -isme is mij een gruwel, dat wil zeggen dat ik ieder -isme verre van mij werp. Dat zeg ik als katholieke boeddhist met sympathische gevoelens voor sommige protestantse, joodse, islamitische, hindoeïstische, humanistische, agnostische en zelfs atheïstische ideeën. Maar ik ben anti katholicisme, – protestantisme, – judaïsme, – islamisme, – hindoeïsme, – humanisme, – agnosticisme, – atheïsme of welk -isme ook. Ik werp zelfs het nihilisme verre van mij. Er zijn momenten dat ik dat zelf wat vreemd vind, geef ik onmiddellijk toe, maar vooralsnog ervaar ik het als bevrijdend.
De rafelkant van onze democratische rechtsstaat – deel 2
De belangrijkste taak van de rechtvaardige, ‘wiel-draaiende vorst (de rājā cakkavattī) is het opheffen van armoede, die leidt tot diefstal en ander moreel wangedrag. De manier om criminaliteit te bestrijden is niet wreder straffen en de wet strikter toe te passen, maar mensen een gelegenheid en een perspectief bieden om op een eerlijke manier hun brood te verdienen. Hebben de mensen een acceptabele levensstandaard dan berokkenen zij anderen geen kwaad en zal het land vrede en rust kennen.
Vrijdag Zindag – Wij
De individualisering schiep een wereld vol Ego-bubbels. Maar ineens, zonder er iets voor te presteren, zijn heel veel Ego’s met elkaar wereldkampioen. Max Verstappen smeedt op een zondagmiddag vele Ikken samen tot een nieuw solidair Wij. Vraag: is iedereen maandagmorgen weer zijn gewone solitaire Ik?
