Ik ben, is niets anders dan ongeconditioneerd aanwezig zijn.
Carla – zicht op boeddhisme (1)
‘Ik heb vooral door zelfstudie met boeken, het boeddhisme leren kennen. Maar ook kunnen ervaren door mijn backpack reizen buiten Europa. Telkens als ik een boek uitgelezen had, zat ik weer met andere vragen.’
ChatGPT – De fusie van boeddhisme en taoïsme in zen
Taigu vroeg aan ChatGPT een essay te schrijven over zen, boeddhisme en taoïsme. Bijgaand het verbluffende resultaat.
Fris als de morgendauw
Iedere leraar sinds de Boeddha zegt: Stop met piekeren, raak niet verstrikt in kwellende en warrige gedachten, want ze lossen niks op. Als we levensvragen en -perikelen ruimte geven, groeien die vanzelf naar een oplossing toe. Als we het leven omarmen zoals het is en durven vertrouwen, boren we onze kracht aan. Want we denken het zelf te doen, maar meestal groeit het leven zelf naar oplossingen toe, daarbij geholpen door de tijd.
Karin – bericht vanuit het verpleeghuis (4)
Ik sta voor mevrouw Driessen en kijk haar in de ogen. Ze kijkt terug. ‘Ben je gelukkig’, vraag ik haar. Haar antwoord hoor ik niet, omdat ik wakker schiet uit mijn droom. Maar ik kan die vraag zelf wel beantwoorden: Natuurlijk niet. Ik loop al een week rond met de idee om gewoon op de bewoners en personeelsleden van het verzorgingshuis af te stappen, en ze die vraag te stellen: ‘Ben je hier gelukkig?’
Karin – bericht uit het verpleeghuis (3)
In de oude situatie die ik ook in de zorg heb meegemaakt, voordat het kleinschalig wonen is ontstaan, en wij nog met meer personeel werkten werd iedereen die gedoucht wilde worden gedoucht. Wij deden uitstapjes met de mensen, een spelletje, praatje maken, krantje lezen of gewoon lekker met mooi weer in het zonnetje zitten. Dat is voorbij. Wim Sonneveld zingt daarover in Het Dorp. Voorgoed voorbij.
Clear Meaning: The Force of Wisdom Tantra
The time is near
When time itself will be corrupt.
The path on which we travel through the nine vehicles
Is a long way.
Karin – bericht uit het verpleeghuis (2)
Als ik na een werkdag thuis kom heb ik steeds meer tijd nodig om bij te komen. Niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk. Ik raak overstuur, geëmotioneerd, door wat ik dagelijks meemaak. Terwijl onze instelling zeker niet tot de slechtste behoort. Het pand is oud, maar nog wel in goede conditie. Het gaat ook niet om stenen, maar om mentaliteit. Warmte en plezier, de mensen zien.
Oorlog aan de rand van Europa
Een wrange realiteit. Hoe ga je daar als “buitenstaander” mee om?
Karin – bericht uit het verpleeghuis
Niet iedere bezoeker kan het opbrengen de afdeling op te komen, ze zijn bang om te ervaren dat iemand die een vol leven heeft geleid zo moet eindigen. Deze bezoekers wachten in het restaurant of buiten op hun geliefden. Ze nemen regelmatig wat lekkers mee. Als de Alzheimer in een verder stadium zit, dan zie je vaak dat de bezoekers niet meer herkend worden. Het langst blijven de kinderen in het geheugen gegrift, maar op een dag is dat ook voorbij. Dan worden de bezoeken ook minder.
Hoe zit het met de vooruitgang op de Wadden?
Op de website van de Waddenvereniging van enkele dagen geleden lees ik dat er nog steeds veel afvalwater geloosd wordt, afkomstig van ‘bijna zestig’ bedrijven. Vervuild water.
De zware grond van Palestina
De zanger Tom Waits heeft een lang lied geschreven over de weg naar de vrede voor Palestina, ‘The Road To Peace’. Hij zingt onder meer over de dood van moeder en kind door een Israëlische helikopteraanval. De bemanning zou niet geweten hebben waarop en op wie ze schoten. Vragen die helemaal actueel zijn, de moorden van vandaag, vertolkt in een lied over de moeizame weg naar de vrede. Een weg, een gemankeerde weg, nog vol met vragen, geweld en dagelijks nieuwe slachtoffers.
